Μετά τα parties με τα bonus, τα πακέτα μετοχών και τις prepaid cards των στελεχών περίσσεψαν και κάτι cents για το …δίσκο για τους εργαζόμενους και μάλιστα όχι για όλους , αλλά για τους πιο χαμηλόμισθους. Ένα σαφές μήνυμα της διοίκησης προς τους εργαζόμενους να εθιστούν στην λογική της μονόπλευρης εργοδοτικής παροχής για την εξασφάλιση του ελάχιστου εγγυημένου στο όριο εξαθλίωσης. Ταύτιση με τη λογική των κυβερνητικών pass.
Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί οι εργαζόμενοι του Κλάδου όταν οι Σύλλογοι ευθυγραμμισμένοι στη λογική του «ό,τι προαιρείσθε..» δεν διεκδίκησαν ούτε διεκδικούν τίποτα απολύτως.
Το γράψιμο μιας ανακοίνωσης με αναφορά στο οικονομικό θέμα δεν αποτελεί διεκδίκηση αλλά επαιτεία!
Και με ΕΠΑΙΤΕΙΑ ΔΕΝ ΚΕΡΔΗΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! Διεκδικητικό πλαίσιο ουσιαστικών αυξήσεων και αναπλήρωσης απωλειών απαιτεί γενικές συνελεύσεις, αποφάσεις εργαζομένων, οργάνωση και αποφασιστικό αγώνα, δηλαδή διαδικασίες ξένες για τα συνδικαλιστικά μαγαζιά των προσφορών, των εκδρομών και του κοινωνικού διαλόγου. Αντί αυτού έβγαλαν ανακοινώσεις επαιτώντας κάποια οικονομική ενίσχυση, αφού γνώριζαν από τις συναντήσεις με τη ΔΑΔ, ότι θα δοθεί «φιλοδώρημα» και έτσι και καλά ότι έκαναν το καθήκον τους! Μια από τα ίδια με τις επιχειρησιακές ΣΣΕ των μηδενικών αυξήσεων και της εξίσωσης επιδομάτων προς τα κάτω, που κοστίζουν στην τράπεζα όσο ένα γεύμα του ΔΣ της τράπεζας!
Η κοροϊδία πάει σύννεφο!
Οι συμβιβασμένες ηγεσίες των Συλλόγων και της ΟΤΟΕ αν όντως εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των εργαζομένων δεν θα είχαν επιτρέψει να μετατραπεί το μισθολόγιο του Κλάδου σε αυτή την κατάσταση και να υπάρχουν ετήσιοι μεικτοί μισθοί των 21.000! Όμοια και η εργοδοσία που διαιρεί τους εργαζόμενους και για να μην ξοδευτεί, ενώ βάζει σαν κριτήριο τον μεικτό μισθό και η παροχή γίνεται με καθαρό μισθό , δηλαδή ούτε καν τον μεικτό μισθό των συναδέλφων!
Συνάδελφοι , τα περιθώρια στενεύουν. Η ακρίβεια, ο πληθωρισμός , οι απώλειες των προηγουμένων ετών, η εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας μας οδηγούν εδώ και χρόνια στην εξαθλίωση. Απέναντι βλέπουμε την εργοδοσία να συσσωρεύει υπερκέρδη με την δική μας εργασία. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα με επαιτεία . Ο μόνος δρόμος που μπορεί να μας δώσει ουσιαστικές αυξήσεις είναι ο δρόμος του αγώνα και της αξιοπρέπειας.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
· αυξήσεις στο βασικό μισθό κατά τουλάχιστον 10%,
· επαναφορά του επιδόματος ισολογισμού,
· επαναδιαπραγμάτευση της κλαδικής και επιχειρησιακής μας ΣΣΕ, ώστε να δούμε πραγματικές αυξήσεις κάθε μήνα στο εισόδημά μας, τέτοιες που να ανταποκρίνονται στην αύξηση των τιμών των βασικών ειδών στα είδη, τα σούπερ μάρκετ κλπ.
Σαράντα σβέρκοι βοδινοί με λαδωμένες μπούκλες σκεμπέδες σταβροθόλωτοι και βρώμιες ποδαρούκλες ξετσίπωτοι ακαμάτηδες, τσιμπούρια και κορέοι ντυμένοι στα μαλάματα κι επίσημοι κι ωραίοι. Εξήντα λύκοι με προβιά (γι’ αυτούς βαράν καμπάνες) φάγανε γουρουνόπουλα, στραγγίσαν νταμιτζάνες! Κι απέ ρεβάμενοι βαθιά ξαπλώσανε στα τζάκια, κι αβάσταγες ενιώσανε φαγούρες στα μπατζάκια. Την προσευκή τους κάνανε τα πράματα ν’ αλλάξουν να ξεπροβάλουν οι κυράδες του Δεκαημέρου χωρίς καπίστρι και λουρί, πολλές μαζί… (φυλάξου τα πισινά του μουλαριού τα μπρος του καλογέρου!) Κι ο Σατανάς τούς άκουσε που πιο καλά τους ξέρει κι έστειλε τον καθηγητή της ηθικής ξεφτέρι… Όξω οι φτωχοί φωνάζανε: «Πεινάμε τέτοιες μέρες» γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες. Κι οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι ανοίξαν το παράθυρο κι είπανε: «Φταιν οι αθέοι». Κ.ΒΑΡΝΑΛΗΣ
