Ετικέτα: σεταπ

ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ : ΜΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗ «DISNEYLAND» ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ

«Πάμε θέατρο», εκπτώσεις εισιτηρίων θεατρικών παραστάσεων, επίσκεψη στο «SANTA CLAUS KINGDOM», εκδρομές, πάσης φύσεως αποδράσεις, ταξίδια με τον Σύλλογό σου, χριστουγεννιάτικες γιορτές, κάλαντα, αιμοδοσίες, εθελοντισμός,  εκδήλωση σε εστιατόριο πάνω στο κύμα….ουάου!!!

Ένα μικρό μόλις δείγμα από τα θέματα με τα οποία καταπιάνονται οι Σύλλογοί εργαζομένων στην τράπεζα, τη στιγμή μάλιστα που τραπεζίτες και κυβέρνηση δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο από τα δικαιώματα μας και συνεχίζουν με επιθετικό τρόπο το ξήλωμα προηγούμενων κατακτήσεων: Ασφαλιστικά ταμεία, επικουρικά, ταμεία υγείας, ταμεία εφάπαξ, Οργανισμοί Προσωπικού, επιδόματα, Επετηρίδα, Ωράριο κ.α. Τη στιγμή που επιταχύνουν μειώσεις προσωπικού, κλείσιμο καταστημάτων, εντατικοποίηση της δουλειάς, πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας,  χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία. φοροεπιδρομές, ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές σε υγεία, παιδεία κ.α

Οι συνδικαλιστικοί  ταγοί μας μοιράζουν απλόχερα  «χάντρες» και «καθρεφτάκια» για να ξεχάσουμε το αδιέξοδο που βιώνουμε στην πραγματικότητά μας. Μας θέλουν στη γυάλα του μικρόκοσμού μας εγκλωβισμένους, αποξενωμένους, ατομιστές, μόνους αδύναμους , μα κυρίως φοβισμένους!

Η κατάντια του κλάδου που κάποτε κέρδισε με πολυήμερους απεργιακούς αγώνες το 5θήμερο και ενιαίο μισθολόγιο σήμερα: 

Όλα μας τα δικαιώματα μια απέραντη οικειοθελής παροχή του τραπεζίτη!  

Η ζωή μας πιασμένη στη μέγγενη των μνημονίων και της εταιρικής κουλτούρας του τραπεζίτη και των μεγαλομετόχων. Η γνώμη μας μόνον στα μέτρα της κερδοφορίας της τράπεζας και του επενδυτικού κλίματος.

Πιο φτηνή δουλειά – πιο φτηνή και η απόλυση           

Οι μέντορες του εργοδοτικού συνδικαλισμού συχνά για να δικαιολογήσουν στους εργαζόμενους την ενδοτική στάση τους απέναντι στα κέφια του εργοδότη χρησιμοποιούν τη λαϊκή ρήση : «να μη παίρνουμε οι εργαζόμενοι τον ίσκιο μας για μπόϊ μας»  και θέτουμε μαξιμαλιστικούς στόχους , αλλά να εξευμενίζουμε την εργοδοσία παραμένοντας τα «καλά παιδιά» να ασπαζόμαστε τον ρεαλισμό του ισχυρότερου για να έχουμε μια θέση στον «παράδεισο»! Εξορκίζουν αυτό ακριβώς που φοβούνται «το μπόϊ» του εργαζόμενου, δηλαδή την αφοβιά του, τη χειραφέτησή του από το συμφέρον του εργοδότη !

Αν και μέσα στα τελευταία χρόνια το ξήλωμα θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων είναι πρωτοφανές σε βάθος και ένταση, καθιστώντας πιο φτηνούς και απογυμνωμένους από δικαιώματα τους εργαζόμενους, η ενεργή συμμετοχή σε γενικές συνελεύσεις, σε συσκέψεις, σε συλλογικές διαδικασίες παραμένει απελπιστικά μηδαμινή. «Εγώ τι θα κερδίσω αν ανακατευτώ με τα συνδικαλιστικά;» «κι αν στοχοποιηθώ και πέσω σε δυσμένεια;».  Φτάνουμε λοιπόν στην κυριαρχία της ηττοπάθειας, της μοιρολατρίας, με τον συμβιβασμό στα μέτρα της τράπεζας. Αυτό δεν είναι κούρεμα δικαιωμάτων και προσωπικής γνώμης είναι αλλοτρίωση συνείδησης : να κακοπληρώνεσαι σαν «τυχερός», «ακριβός» και «ανεπιθύμητος» τραπεζοϋπάλληλος και να σκέφτεσαι σαν τραπεζίτης μεγαλομέτοχος! Έτσι γεννιέται η αντίληψη : «Καλά τα λέτε στη θεωρία, αλλά στην πράξη δεν γίνεται τίποτα» ή «τίποτα δεν αλλάζει»! Πως να αλλάξει άραγε; με το τηλεκοντρόλ από τον καναπέ το πολύ ν’ αλλάξεις κανάλι!

Έτσι κυριαρχεί το δόγμα του εργοδότη ότι η  συμμετοχή στα κοινά θεωρείται αυτόματα μομφή, ότι κάποιος εργαζόμενος γνωρίζει, ενδιαφέρεται, συζητάει, «την ψάχνει» για τα εργασιακά του δικαιώματα, δηλαδή αμφισβητεί τον μονόδρομο του διευθυντικού δικαιώματος να καθορίζει τα πάντα στη ζωή του η εργοδοσία.

Ποιος ο ρόλος του συλλόγου σε αυτή την πραγματικότητα που διαμορφώνεται; Να φωτογραφίζεται ή να πίνει καφέ με τη διοίκηση της τράπεζας; Γιατί παραμένει κάποιος μέλος σε συλλόγους που δεν συμμετέχει; Ποιο είναι το κριτήριο; Η χαμηλή συνδρομή ή κάποια παροχή ή μήπως η ανασφάλεια αν ο μη γένοιτο τον χρειαστούμε σε ώρα ανάγκης.. Καταλήγουμε στο γνωστό αλισβερίσι: Ανταλλακτικές αξίες, ρουσφέτι… Ποια είναι η κυρίαρχη γνώμη για τους συνδικαλιστές που ο ίδιος εκλέγει κάθε τρία χρόνια; Η χειρότερη!  Απραξία και συμβιβασμός, που οδηγεί στο γενικό βόλεμα και που ανοίγει το δρόμο στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Συνάδελφοι, η συμμετοχή των πολλών στη δράση δεν είναι εύκολο πράγμα, ούτε είναι μονόπρακτο έργο. Απαιτεί θυσίες. Κρύβει απογοητεύσεις και ήττες. Είναι όμως ο μόνος δρόμος που οδηγεί στη συσπείρωση και στην οργάνωση των εργαζομένων στη ουσιαστική συνειδητοποίησή της δύναμής τους απέναντι στην εργοδοτική εξουσία. Γι’ αυτό είναι το μόνο που φοβίζει την κάθε εργοδοσία και το τορπιλίζει σε κάθε βήμα. Θέλει να πιστέψουμε ότι είναι χάσιμο χρόνου η ενασχόληση με ζωτικής σημασίας εργασιακά ζητήματα. Έτσι πασπαλίζει με μπόλικη χρυσόσκονη τον εκμεταλλευτικό μηχανισμό της απόσπασης υπεραξίας από τη δουλειά μας.

ΞΕΠΕΡΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥ  & ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

Τίποτα δε γίνεται αν μένεις θεατής ,

όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΕΡΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΕΤΑΠ ΜΕ ΤΟΝ CEO κ. Χ.Μεγάλου

Χθες 19/7 πραγματοποιήθηκε συνάντηση του ΣΕΤΑΠ με τον Χ.Μεγάλου στα πλαίσια των συναντήσεων που έχει ξεκινήσει η νέα Διοίκηση της Τράπεζας με τα σωματεία του χώρου. Έγινε από την πλευρά της Διοίκησης μια γενική παρουσίαση των στόχων-κατευθύνσεων της Τράπεζας και της δομής του διαχωρισμού σε δύο πυλώνες. Το κομμάτι της είσπραξης-ρύθμισης των κόκκινων δανείων παρουσιάστηκε ως το φυτώριο για τα μελλοντικά στελέχη της Τράπεζας με υποσχέσεις για bonus κλπ.

Βέβαια για να πετύχουν όλα αυτά τα φιλόδοξα σχέδια επισημάνθηκε ότι πρέπει να περιοριστεί το λειτουργικό κόστος. Το σωματείο έβαλε το ζήτημα της εφαρμογής του Οργανισμού από την Τράπεζα και η απάντηση ήταν φυσικά “να δούμε το κόστος”. Αντίστοιχα απαντήθηκαν και τα υπόλοιπα αιτήματα του σωματείου. Στην ερώτησή μας αν η διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων και των θέσεων εργασίας  είναι μέρος του σχεδίου της Τράπεζας, για τα εργασιακά δικαιώματα δεν ειπώθηκε τίποτα ενώ το ζήτημα των θέσεων εργασίας συνδέθηκε με την επίτευξη των στόχων της Τράπεζας. Ούτε βούληση, ούτε δέσμευση διατήρησης δηλαδή.

Αυτό, σε συνδυασμό με όσα έγιναν στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΤΟΕ (θα διαβάσετε στην ανακοίνωση του Αγωνιστικού Μετώπου στην ΟΤΟΕ) δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού.

Ή ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ αφήνοντας πίσω την ηττοπάθεια, το συμβιβασμό, τη λογική του μικρότερου κακού Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ ελπίζοντας ότι το κακό δε θα βρει εμάς αλλά το διπλανό μας.

ΘΕΛΕΙ Η ΔΑΚΕ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ… ΑΛΛΑ ΠΛΕΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ

Αποκαλυπτική για το ποιοι είναι οι εργατικοί, τεχνοκράτες, σύγχρονοι, συστηματικοί απεργοσπάστες (είναι συγκεκριμένοι και θα δώσουμε τα ονόματά τους αν μας ζητηθεί) συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ, που εμφανίστηκαν στα συνδικαλιστικά πράγματα του χώρου, μόλις εμφανίστηκε και η περιουσία των διαφόρων Οργανισμών του προσωπικού για μοίρασμα,  η ατζέντα των θεμάτων για τα οποία ζητά Έκτακτη Γενική Συνέλευση.

 

Kανένα από τα προτεινόμενα θέματα δεν έχει το χαρακτήρα του έκτακτου. Για τα προτεινόμενα θέματα αρμόδιο να αποφασίσει είναι το ΔΣ του ΤΥΠΑΤΕ και όχι η Γενική Συνέλευση. Έχει τη δυνατότητα λοιπόν η ΔΑΚΕ, που προαλείφεται για πρώτη δύναμη στο ΤΥΠΑΤΕ, να λάβει τις αποφάσεις στο νέο ΔΣ, με όποιον άλλο συμφωνήσει μαζί της, νόμιμα, καθαρά και σύμφωνα με το καταστατικό. Δε θέλει όμως γνωρίζοντας πόσο μπάζουν όλα αυτά που προτείνει και προτιμά να παγιδεύσει τα μέλη του ΤΥΠΑΤΕ ώστε και να υλοποιηθούν αυτά που θέλει και την ευθύνη να μην έχει. 

Όσο για την τυπολατρία που μας κατηγορούν, τα καταστατικά των σωματείων υπάρχουν για να εμποδίζονται όσοι τα θεωρούν τσιφλίκι τους, να κάνουν ότι γουστάρουν.

Άραγε, γιατί δεν μπορεί η ΔΑΚΕ να περιμένει να αναλάβει τα ηνία του ΤΥΠΑΤΕ, για να ξεκινήσει τις διαδικασίες για την ΚΥΨΑ; Και εδώ θα πέσουν οι μάσκες γιατί αρκετά ανεχτήκαμε μέχρι σήμερα:

Continue reading «ΘΕΛΕΙ Η ΔΑΚΕ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ… ΑΛΛΑ ΠΛΕΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ»

ΔΑΚΕ: ΤΟ ΤΕΡΜΑΤΙΣΕ ΤΟ … ΚΑΒΟΥΡΝΤΙΣΤΗΡΙ

…Για να δανειστούμε τη φράση του πρώην Προέδρου του ΣΕΤΑΠ και επικεφαλής της ΔΗΣΥΕ προς τη σημερινή γγ του ΣΕΤΑΠ  στη συνέλευση του ΤΥΠΑΤΕ όπου και αποφασίστηκε η διανομή του έκτακτου βοηθήματος από τον ΕΛΕΜ. Βέβαια παρά τη σωστή διαπίστωση του συν.Αμούτζια η ΔΗΣΥΕ στήριξε την πρόταση της ΔΑΚΕ στη συνέλευση…

Αφού υποσχέθηκαν στους πάντες τα πάντα,

√ στους εν ενεργεία ότι θα διοριστούν στο Δημόσιο ελέω ΑΣΕΠ,

√ στους αποχωρήσαντες ότι θα μοιραστούν μόνοι τους ΕΛΕΜ, ΕΦΑΠΑΞ ακόμα και τα αποθεματικά του ΣΕΤΑΠ μέσω του λογ/σμού εξερχομένων και ότι θα τους επιστραφεί ο φόρος  που παρακρατήθηκε από το έκτακτο βοήθημα, ήρθε η ώρα της αλήθειας.

Το ΑΣΕΠ το έκαναν γαργάρα και τώρα τρέχουν υποτίθεται για τη φορολόγηση του έκτακτου βοηθήματος.

Εκείνοι δεν αράδιαζαν ένα σωρό νόμους για να μας πουν ότι είναι αυτονόητο ότι είναι εφάπαξ ή επικούρηση και άρα δε φορολογείται; Γιατί δεν πάνε τότε με αυτά τους τα επιχειρήματα στο Υπουργείο Οικονομικών να το λύσουν;

Γιατί επιλέγουν να παραποιήσουν την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΤΥΠΑΤΕ ισχυριζόμενοι ότι ο ΕΛΕΜ μας έδωσε δάνειο κι εμείς υπογράψαμε αιτήσεις-δανειακές συμβάσεις; Να θυμίσουμε ότι τη δική τους πρόταση υπερψήφισε η Γενική Συνέλευση.

Μήπως εξαπάτησαν το σώμα και άλλο πρότειναν ενώ άλλο εννοούσαν; Ή μήπως δεν ήξεραν ακριβώς τι πρότειναν, όπως δεν ήξεραν στο χτεσινό ΔΣ του ΤΥΠΑΤΕ ότι η πρόταση τους για αντιμετώπιση του Έκτακτου Βοηθήματος σαν Δάνειο θα μας εμφάνιζε όλους στις οικονομικές καταστάσεις του ΕΛΕΜ σαν δανειολήπτες του.

Και όλα αυτά κρυφά από τα όργανα του ΤΥΠΑΤΕ και του  ΣΕΤΑΠ, ενώ περιφέρονται στις διάφορες συναντήσεις παριστάνοντας τους εκπροσώπους πότε του ΣΕΤΑΠ, πότε του ΤΥΠΑΤΕ.

Να θυμίσουμε ότι ο Πρόεδρος ή ο Γραμματέας ή ο Ταμίας ενός οργάνου εκπροσωπούν ένα σωματείο στο βαθμό και στο μέτρο που υλοποιούν τις αποφάσεις των Διοικητικών τους Συμβουλίων και για τα συγκεκριμένα ζητήματα καμία συνεδρίαση δεν έγινε.

Ακόμα και από αυτούς τους όψιμους αλεξιπτωτιστές-συνδικαλιστές,  που μπορεί να μην έχουν ούτε μία μέρα απεργίας στο ενεργητικό τους, που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο μετά τη διάλυση της ΑΤΕ με μόνο σκοπό να διασφαλίσουν πώς θα γίνει η μοιρασιά των ιματίων και ποιοι θα ωφεληθούν, θα περίμενε κάποιος να κρατηθούν τα προσχήματα.

Δε διστάζουν όμως ΝΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ, να βάζουν σε κίνδυνο όχι μόνο τα ΔΣ ΤΥΠΑΤΕ και ΣΕΤΑΠ αλλά και τους ίδιους τους συναδέλφους που πήραν το βοήθημα που αφού το βαφτίζουν «δάνειο» τίποτα δε μας εγγυάται ότι αύριο ΔΕ θα έρθει κάποιος να μας το ζητήσει πίσω.

ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΙΣΧΥΡΟ: Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΠΑΧΥΛΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥΣ.

Κυριακή κοντή γιορτή όμως συνάδελφοι, τον Ιούλιο το ΤΥΠΑΤΕ θα έχει συνέλευση, το φθινόπωρο εκλογές, στο χέρι σας είναι είτε να τους σταματήσετε, είτε να τους δώσετε και την απόλυτη πλειοψηφία να μοιράσουν και τα υπόλοιπα στους συνταξιούχους με συνοπτικές διαδικασίες ή να διαλύσουν τα πάντα με συνοπτικές πάλι διαδικασίες.

Όσο για τη ΔΗΣΥΕ η στάση της μόνο με δύο τρόπους μπορεί να εξηγηθεί: είτε συμφωνεί και συμμετέχει μαζί με τη ΔΑΚΕ σε αυτά τα απαράδεκτα παιχνίδια, είτε τα ανέχεται για να μη χάσει το δεκανίκι της στο ΣΕΤΑΠ. Και τα δύο σενάρια, το καθένα για διαφορετικούς λόγους, δεν την τιμούν καθόλου. Ας σταματήσουν λοιπόν το κρυφτούλι, κάτω από τα φουστάνια της γγ και πίσω από τα μπράτσα του Ταμία ΣΕΤΑΠ-Αντιπροέδρου ΤΥΠΑΤΕ-Προέδρου ΔΕ ΕΛΕΜ, Αντιπροέδρου Εφάπαξ.