Κατηγορία: ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

Η ΡΕΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ ΚΑΙ Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Στη συνεδρίαση του Γεν. συμβουλίου της ΓΣΕΕ στις 2/2/18 οι εκπρόσωποι του Π.Α.ΜΕ κατέθεσαν πρόταση με ολοκληρωμένο πρόγραμμα κινητοποιήσεων με αιχμή την υπογραφή Ε.Γ.Σ.Σ.Ε και επαναφορά Συλλογικών Συμβάσεων με κορύφωση την προκήρυξη πανεργατικής απεργίας μέσα στο Μάρτη. Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού με ενιαία θέση και κοινή γλώσσα απέρριψαν τις συγκεκριμένες προτάσεις. Όμοια το ίδιο έργο παίχτηκε και στην ΟΤΟΕ πριν λίγες μέρες. Οι δυνάμεις του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ κατέθεσαν πρόταση στο Γεν. Συμβούλιο της ΟΤΟΕ  για την προκήρυξη απεργίας για το κύμα εθελούσιων απολύσεων στις τράπεζες.

  • Απ’ την άλλη πλευρά πριν λίγες μέρες οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κλείνουν ραντεβού με  ΣΕΒ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ κλπ, προκειμένου να βάλουν την υπογραφή τους στο «ΕΘΝΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ» κουμπώνοντας με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, ώστε να καταστήσουν εμάς τους εργαζόμενους υποστηρικτές της πολιτικής και του σχεδίου που μας φτωχοποιεί και μας εξαθλιώνει εξασφαλίζοντας κοινωνική ειρήνη για τα αφεντικά!   Continue reading «Η ΡΕΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ ΚΑΙ Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ»

ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΣΟ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ?

Τι λένε στα καθιερωμένα meeting οι διευθυντές?

Όλο και πληθαίνουν οι καταγγελίες συναδέλφων από όλη την Ελλάδα για την επιβολή της εθελούσιας με το ζόρι…

Μεταφέρουν οι διευθυντές προφανώς, σύμφωνα με τις οδηγίες των περιφερειακών, ότι, σε λίγο κάποιοι από εμάς θα λάβουμε ένα τηλεφώνημα, ότι η Τράπεζα έχει κάνει ένα σχέδιο και θα το πιάσει. Ότι από κάποιους “δεν είναι ικανοποιημένη η διοίκηση” ότι “όσοι δεν είμαστε εμπορικοί δεν έχουμε θέση εδώ” ότι “είμαστε αργοί” και άλλα τέτοια κουραφέξαλα.

Ταυτόχρονα ενώ περισσεύουμε οι μισοί, δεν μπορούμε να πάρουμε και άδεια στα καταστήματα ειδικά ούτε καν δύο ταυτόχρονα, ή μας βγάζουν την πίστη για να πάρουμε άδεια την ημέρα που πραγματικά την θέλουμε, γιατί αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει το κατάστημα, ή η υπηρεσία. Δουλευόμαστε δηλαδή…

Δεν έχουν τα ταμεία δουλειά αλλά κλείνουν στις 4 και στις 5. Υποκρισία. Νούμερα όλοι για χάρη των μετόχων.

Και οι υπερωρίες, και τα πρόστιμα του 1.500.000 πως βγήκαν, από εργαζόμενους που δεν είχαν που να πάνε και αποφάσισαν να περάσουν το απόγευμα τους στην Τράπεζα;

Λένε επίσης, η επόμενη Τράπεζα μετά από μας έχει 400 καταστήματα, και εμείς 620 και πρέπει να φτάσουμε και εμείς τα 400. Από τη μία κοκορεύονται για τη μεγαλύτερη Τράπεζα και από την άλλη θέλουν να την κάνουν τη μικρότερη;

Και οι ίδιοι οι περιφερειακοί έχουν μπει στο παιχνίδι των απειλών, όχι μόνο ως στοχοθεσία στους Διευθυντές των καταστημάτων αλλά τρομοκρατώντας και προσβάλλοντας οι ίδιοι τους συναδέλφους, όπως στη Θεσσαλονίκη για παράδειγμα.

Προφανώς, το πρόγραμμα δεν έχει την αναμενόμενη απήχηση, αφού την πρώτη βδομάδα που έχει και το πριμ του 5% δεν εξαφανίστηκε η μισή Τράπεζα. Φαίνεται πως οι συνάδελφοι δεν τσιμπάνε στο τυράκι γιατί έχουν δει την φάκα της ανεργίας. Και αρχίζουν άλλα μέσα.

Ας δούμε όμως και την συμπαιγνία… μετά τις επαναστατικές κορώνες του ΣΕΤΠ και του ΣΕΤΑΠ για τον εκβιασμό σε φύλακες και καθαρίστριες τα Χριστούγεννα, τώρα έχει πέσει σιγή ασυρμάτου.

Κοντεύει μια βδομάδα από την ανακοίνωση της εθελούσιας, περιφερειακοί και διευθυντές βγήκαν παγανιά με άγριες διαθέσεις, ΣΕΤΠ (Πειραιώς), ΣΕΤΑΠ (ΑΤΕ) και ΣΥΓΤΕ (Γενική) ασχολούνται με τις βασιλόπιτες και τις κάρτες ΟΑΣΑ.

Λέτε τελικά να βρήκε η κ. Τούντα την στήριξη που ζητούσε για την εφαρμογή των σχεδίων «αναδιάρθρωσης» της Τράπεζας;

ΔΕ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

ΤΩΡΑ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ …

ΣΤΟ ΚΑΛΟ

Υ.Γ. Σήμερα έκοβε βασιλόπιτα η Κανονιστική Συμμόρφωση. Ο κ. Μεγάλου ήταν εκεί και έλεγε στους συναδέλφους, τι χρήσιμο και απαραίτητο είναι το προσωπικό.

Την ίδια ώρα στις υπηρεσίες στο κτίριο της Παπαδά καλούσαν  τους συναδέλφους έναν-έναν για «συνέντευξη».

Αυτά…

ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ-«ΧΡΥΣΟΥΝ ΩΡΟΛΟΓΙΟ» ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Ούτε ένας μήνας δεν πέρασε από το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Διοίκησης που έκανε λόγο για “ξεκάθαρα σημάδια βελτίωσης ”, “θετικό απολογισμό για το 2017”, “θετικές επιδόσεις καλύτερες από το μέσο όρο της αγοράς” και ανακοινώνεται ακόμα ένα πρόγραμμα εθελούσιων απολύσεων από την Τράπεζα.

Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι στο ίδιο μήνυμα αναφέρουν “Δημιουργούμε μαζί ένα νέο εργασιακό περιβάλλον που προωθεί την εξωστρέφεια, τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και τη συνεισφορά στην οικονομία, τα οποία αποτελούν τους κεντρικούς άξονες της στρατηγικής μας για το 2018”, όπου προφανώς “εξωτερίκευση” εννοούν ότι θα βρεθούν εκτός τράπεζας εργαζόμενοι και “συνεισφορά στην οικονομία” ότι θα μειωθεί το λειτουργικό κόστος των Τραπεζών για να ανέβουν τα κέρδη των Τραπεζιτών, τώρα που βγαίνουμε και από τα μνημόνια.

Το πρόγραμμα δείχνει ότι υπάρχει συγκεκριμένη στόχευση σε περιοχές και ήδη έχει αρχίσει το κλείσιμο καταστημάτων.

Τι κι αν ο συνταξιούχος ή ο αγρότης που τόσα χρόνια τον ξεζούμιζε η Τράπεζα θα πρέπει να κάνει χιλιόμετρα για να πάρει τη σύνταξή του, τι κι αν τον φλομώσαμε εμείς οι υπάλληλοι με άχρηστα ασφαλιστήρια, wallet και άλλα τέτοια, τι κι αν η καθαρίστρια που δουλεύει εκεί για ψίχουλα θα μείνει χωρίς δουλειά το κατάστημα θα κλείσει γιατί έτσι συμφέρει τους μετόχους. Και εσύ που έκανες τα πάντα για να ικανοποιήσεις την τράπεζα, δούλευες απλήρωτες υπερωρίες, έδινες “προϊόντα” σε ανθρώπους που δεν τα χρειάζονταν, δεν έκανες απεργία από φόβο μήπως σε “στοχοποιήσουν” σήμερα περισσεύεις και σου δίνουν “χρυσούν ωρολόγιον” για να τους αδειάσεις τη γωνιά.

Και μπορεί να φαίνεται δελεαστικό το πρόγραμμα, όμως όπως όλα τα αντίστοιχα προγράμματα και αυτό οδηγεί στην ΑΝΕΡΓΙΑ. Πριν κάποιος μπει στη διαδικασία να το σκεφτεί χρήσιμο θα ήταν να μιλήσει με κάποιο συνάδελφο από εκείνους που πήραν τα προηγούμενα “πακέτα” . Είναι βέβαιο ότι θα το δει ¨αλλιώς¨. Η καθημερινή επιβίωση ακόμα και χωρίς να προσπαθήσει κάποιος να “κάνει κάτι δικό του” εξανεμίζουν πολύ γρήγορα το όποιο ποσό, και μετά τι;

Και δεν μπορούμε να μη μιλήσουμε για το απαράδεκτο “πρόγραμμα για τη μητρότητα”. Από τη μια δίνουν τη σωρευτική άδεια με το σταγονόμετρο, γιατί υπάρχει έλλειψη προσωπικού αλλά από την άλλη δεν έχουν πρόβλημα να φύγουν όλες οι μανάδες μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου, μέσα σε 20 μέρες δηλαδή. Πέρα από τον προφανή εμπαιγμό υπάρχει και ένα κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα εδώ. Να στείλουμε τις γυναίκες πίσω στο σπίτι στην πιο παραγωγική τους ηλικία γιατί οι παροχές μητρότητας κοστίζουν και γιατί είναι το πιο ευάλωτο κομμάτι του εργατικού δυναμικού. Να γλυτώσει ο εργοδότης τις σωρευτικές, το βρεφονηπιακό επίδομα, τις σχολικές άδειες, τις άδειες για τις ασθένειες των παιδιών και η γυναίκα να νομίζει ότι έτσι προσφέρει και στα παιδιά της. Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη από μανάδες δυναμικές, μέσα στην κοινωνία και στη δουλειά, μέσα στους αγώνες για καλύτερη ζωή.

Και αν αρχίσουν οι απολύσεις χωρίς “πακέτο”, αναρωτιέται ο συνάδελφος και δεν τον αδικούμε. Ούτε θα πούμε ότι αποκλείεται να γίνει. Μία είναι η απάντηση “ξύλινη” αλλά δοκιμασμένη: ΑΓΩΝΑΣ, συλλογικός, μαζικός, μαχητικός, σωστά προσανατολισμένος και είναι μονόδρομος.

Μαζί με τους κατοίκους στα χωριά που θα μείνουν χωρίς τράπεζα και θα πρέπει να κάνουν χιλιόμετρα για να κάνουν τη δουλειά τους, με τον κόσμο που η τράπεζα θα του βγάζει το σπίτι στον πλειστηριασμό γιατί δεν έχει να πληρώσει. Το ξέρουμε ότι φαντάζει πιο εύκολο να πάρεις σήμερα το ζεστό χρήμα και να φύγεις, τι θα γίνει σε 3 χρόνια που θα έχει τελειώσει; Ακόμα και να βρεις ένα άλλο εργοδότη, θα είναι καλύτερος;

Σύμφωνα με τη ΔΑΔ οι αποχωρήσεις δε θα δημιουργήσουν πρόβλημα στη λειτουργία της Τράπεζας, δε θα φέρουν εντατικοποίηση της δουλειάς, ούτε προσλήψεις νοικιασμένων κακοπληρωμένων χωρίς δικαιώματα εργαζόμενων. Μπορούν να μας εξηγήσουν προς τι οι χιλιάδες ώρες απλήρωτων υπερωριών σε Καταστήματα και Κεντρικές Διευθύνσεις, σήμερα; Τι θα γίνει λοιπόν αν αποχωρήσουν και άλλοι εργαζόμενοι;

Συνάδελφοι

Μονότονα θα επαναλαμβάνουμε όπως και για όλα τα προγράμματα, τα προηγούμενα αλλά και όσα ενδεχομένως έρθουν, είναι ΧΡΥΣΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ που οδηγούν στην ΑΝΕΡΓΙΑ. Όποιος δεν παίρνει σύνταξη ή δεν μπορεί από την επόμενη μέρα να εξασφαλίσει εισόδημα για να ζήσει δεν πρέπει καν να το σκέφτεται.

Και αφήνουμε για το τέλος το καλύτερο από το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της Διοίκησης:

“Σας ευχαριστώ για τη δέσμευση και την αφοσίωσή σας στην επίτευξη των κοινών μας στόχων” . Ο στόχος τους να μας οδηγήσουν στην ανεργία δεν μπορεί να είναι κοινός μας στόχος, όπως και κανένας άλλος από τους στόχους τους γιατί θα περνάει σαν οδοστρωτήρας πάνω από τα δικαιώματά μας, από το σπίτι του εργαζόμενου που θα βγάζουν στον πλειστηριασμό, του μικροεπαγγελματία που του έχουν βάλει τη θηλιά στο λαιμό.

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ

ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

«ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ» – ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ….

Οι «αρχιτέκτονες» της ταξικής συνεργασίας  και του κοινωνικού διαλόγου με την εργοδοσία (ΣΕΤΠ – ΟΤΟΕ) και της πολιτικής της  ηττοπάθειας στους εργαζομένους,   δεν μπορούσαν παρά να κόψουν την πρωτοχρονιάτικη πίτα σε χώρο που συμβολίζει την οικοδόμηση αυτών των δεσμών του συλλόγου και συνδικαλιστικού κινήματος στις τράπεζες γενικότερα με τα αφεντικά μας!!! «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ» ΛΟΙΠΟΝ… Ακόμα κι το έθιμο… στην υπηρεσία του εγκλωβισμού και της υποταγής των εργαζομένων στην υπηρεσία της κοινωνικής συναίνεσης. Έτσι δεν μπορούσε να λείψει από το event η επίσημη  «αγαπημένη» : Δ.Α.Δ.!!

Ρίχτηκε η ιδέα κάπως αμήχανα αρχικά , στάλθηκε η πρόσκληση, άναψε το τηλέφωνο, κλείστηκε το ραντεβού, έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις μπροστά στον κόσμο. Βαθιά μέθεξη «κεφαλαίου-εργασίας», ηλεκτρισμένα βλέμματα, κομμένες ανάσες, αυθόρμητο ψυχικό συνέπαρμα, «αρετές» του εργοδοτικού συνδικαλισμού που ξεπερνά κάθε νηφάλια, λογική ανάλυση! Τόση εμπειρία ετών σε παραγοντισμό, παρασκήνιο, καμαρίλα σαν παλιό, καλό κρασί και βελούδινη σαν….. «χάδι»!!

Τι χτυποκάρδια στην «Αρχιτεκτονική»….

Εργοδοτικός, κυβερνητικός συνδικαλισμός και ….Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού

ΜΑΖΙ!!!!!  FOR EVER……

 Ένας Μονόλογος για δύο: ΣΕΤΠ/ΟΤΟΕ – Δ.Α.Δ  (θα ζήλευαν Μουζουράκης-Ρίζου)

Μοιάζει να είναι αστείο

Ένας μονόλογος για δύο

Σε ένα θέατρο κωφών

Αν παίζαμε λοιπόν

Θα αξίζαμε βραβείο

Πλάι στου κήπου τη μιμόζα

Πήραμε τη γνωστή μας πόζα

Βρήκαμε λόγια φθονερά

Βέλη φαρμακερά

Κι αρχίσαμε τη πρόζα

……….

 Ξέρω, περίσσεψαν τα λάθη

Και μας μαράθηκαν τα άνθη

Από την τριανταφυλλιά

Ξεθύμανε η ευωδιά

Κι απέμεινε το αγκάθι

Ένας μονόλογος για δύο

Σ’ αυτών των λέξεων το σφαγείο

Δεν σε ακούω, δεν μ’ ακούς

Και γέμισε καπνούς

Της μνήμης μας το αρχείο……

 

  • Τι κι αν η Δ.Α.Δ μεθοδεύει να στείλει στην Ανεργία πάνω από 120 συναδέλφους με απόσχιση κλάδων…
  • Τι κι αν η Δ.Α.Δ προσπάθησε να αιφνιδιάσει εργαζόμενους και σωματεία Χριστουγεννιάτικα, για να μη βρει αντιστάσεις, ενώ το προηγούμενο διάστημα καθησύχαζε..
  • Τι κι αν Η Δ.Α.Δ παράγγελνε ότι οι αποφάσεις της τράπεζας ήταν αμετάκλητες γιατί ήταν γραμμένες σε πέτρινες πλάκες…
  • Τι κι αν η Δ.Α.Δ ετοιμάζεται να ανακοινώσει εθελουσία για πάνω από 2.000 εργαζόμενους και στις τακτικές συναντήσεις του προσωπικού απειλεί, εκβιάζει και πιέζει για κλεισίματα καταστημάτων, απολύσεις κ.α. τέτοια…

Για ΣΕΤΠ και ΟΤΟΕ ότι είπαν «νερό κι αλάτι….» Σαν να μη πέρασε μια μέρα. Η παλιά τέχνη της «αρχιτεκτονικής» των εργοδοτικών κόσκινο… Από τις μέρες εξουσίας του πάλαι ποτέ κραταιού «τσάρου» κ.Γεωργίου,  μέχρι την «διαβολικά καλή»  κα.Τούντα…. μια ανακεφαλαιοποίηση μονόδρομος,  στρωμένος πάνω στα ερείπια εργατικών δικαιωμάτων και εθελοντικών απολύσεων τραπεζοϋπαλλήλων!

«Φτηνοί» σύλλογοι Μ.Κ.Ο, ακριβές συνεστιάσεις,

βολεμένοι εργατοπατέρες,  αποστασιοποιημένοι εργαζόμενοι

=ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Οι «ακομμάτιστοι» σαλτιμπάγκοι της ταξικής συνεργασίας (αντιπροσωπευτικός- ΟΤΟΕ) από τα  κάγκελα των «αγώνων», στο πίτσι-πίτσι  με την εργοδοσία με άμεση στόχευση την καλλιέργεια κλίματος ενσωμάτωσης στα εργοδοτικά σχέδια αναδιάρθρωσης .

Ακόμα και τώρα ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ, έτσι υπονομεύουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες κάθε προσπάθεια χειραφέτησης των εργαζομένων από τα σχέδια της τράπεζας.

Τόσο Κίτρινα συνδικάτα στην υπηρεσία της εργοδοσίας,

 που είναι για πολλά yellows!!!

Οι εργοδοτικοί γίναν «αγωνιστικοί» ή μήπως οι «αγωνιστικοί» έγιναν κι αυτοί εργοδοτικοί;;

 

Περιμένοντας στο «σταθμό»  της διαβούλευσης με την εργοδοσία…το «τραίνο» της ανάκαμψης των τραπεζικών κερδών….

Σε αναμονή της πρόσκλησης της τράπεζας για διαβούλευση για το θέμα των απολύσεων φυλάκων και καθαριστριών, και ενώ πληροφορούμαστε από τον τύπο ότι νέο πρόγραμμα εθελουσίας είναι στα σκαριά  για 2.000 με προοπτική τις 4.000 απολύσεις, οι εργαζόμενοι γινόμαστε δέκτες ομοβροντιών ανακοινώσεων από ΟΤΟΕ , Συλλόγους και παρατάξεις με το ίδιο πάνω-κάτω περιεχόμενο. Πολύ μελάνι χύνεται για τις ίδιες λέξεις! Οι συγκεκριμένες ανακοινώσεις, που μοιάζουν με κακο-αντιγραμμένες μαθητικές εκθέσεις , πέρα από το πλαίσιο συμφωνίας να μην περάσουν οι απολύσεις και η πρακτική της απόσχισης κλάδων, αναφέρονται με μεγαλοστομίες στο ότι συνδιαμορφώσαμε δυναμική και  μέσα από την ενότητα στο πρόβλημα γίναμε σοφότεροι, δυνατότεροι, αποτελεσματικότεροι κ.α. τι θέλουν να πουν;  Ή μάλλον τι θέλουν να κρύψουν οι συγγραφείς τέτοιων βερμπαλιστικών  ανακοινώσεων; Ακόμα κι αν πετύχαμε την αναδίπλωση της τράπεζας ως συνδικαλιστικό κίνημα θα μείνουμε σ’ αυτό; Στην ταξική πάλη τίποτα δεν μένει στάσιμο. Όταν δεν επικρατεί το δίκιο των εργαζομένων, κυριαρχεί το διευθυντικό δικαίωμα και η εργοδοτική αυθαιρεσία. Το σίγουρο είναι ότι χωρίς το ταξικό κριτήριο και την συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να πάει μπροστά! ούτε κοντά, ούτε μακριά! Continue reading «Οι εργοδοτικοί γίναν «αγωνιστικοί» ή μήπως οι «αγωνιστικοί» έγιναν κι αυτοί εργοδοτικοί;;»

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα….»

Πρόκειται για το ραντεβού της ψηφοφορίας της δευτέρας στη Βουλή, όπου συναντιούνται ο Άδωνις, η Έφη, ο Αλέξης  και τόσοι και τόσοι άλλοι …. ακόμα «αριστεροί αγωνιστές» καριέρας!!!

Όπως είναι ήδη γνωστό στο πανελλήνιο ο Άδωνις και το κόμμα του δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους μέχρι τη Δευτέρα για να ψηφίσουν την τροπολογία για το τσάκισμα του απεργιακού δικαιώματος. «Θέλει η π….. να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει» λέει η λαϊκή σοφία σε παρόμοιες περιπτώσεις. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι πιο μουλωχτοί «αγωνιστές», επαγγελματίες συνδικαλιστές που κρυφοχαίρονται και γι’ αυτό σιγοντάρουν το θεάρεστο έργο … κατά παραγγελία Ε.Ε., ΔΝΤ, ΣΕΒ κ λοιπών εργοδοτών, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια αντίστασης στο αντεργατικό έκτρωμα. Προφανώς για όλους αυτούς το δικαίωμα στην απεργία ήταν «παθογένεια του παρελθόντος» που πρέπει να εκλείψει. Η απρόσκοπτη επιστροφή στον εργασιακό  Μεσαίωνα που την ονομάζουν εκσυγχρονισμό του 21ου αιώνα κλιμακώνεται. Πόσο λίγη απόσταση χωρίζει τις σημερινές απόψεις από τις κρατούσες αντιλήψεις του 1879 που θεωρούσαν τις πρώτες εν Ελλάδι απεργίες εργατών ναυπηγείων και βυρσοδεψεργατών στη Σύρα ως «αντικοινωνικές εκδηλώσεις» και μέσα από «Το Εγκόλπιον του Εργατικού Λαού» (φυλλάδιο του 1869) αναλύονται οι βλαβερές των συνέπειες! Γιατί τόση λύσσα για κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας από τον ταξικό αντίπαλο και τους λακέδες του και μάλιστα σε μια εποχή που διατείνονται ότι ο κόσμος της εργασίας δεν συμμετέχει και δεν απεργεί! Τι τους φοβίζει λοιπόν τόσο πολύ;

Το άρθρο 23 του Συντάγματος αναγνωρίζει το δικαίωμα της απεργίας για το οποίο χύθηκε τόσο αίμα της εργατικής τάξης. Απ’ την πρόσφατη ιστορία διαπιστώνουμε πως όλα τα αυτονόητα δικαιώματα της τάξης μας κατακτήθηκαν με αιματηρούς απεργιακούς αγώνες: 8ωρο, μισθοί, συντάξεις, ταμεία, επιδόματα, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και τόσα άλλα Ποτέ και σε καμιά περίπτωση δεν δείχνει ο νομοθέτης τόση δυσπιστία στο εκλεγμένο Δ.Σ. σωματείου παρά μόνον όταν αυτό αποφασίζει την κήρυξη απεργίας! Έτσι απαιτεί λήψη απόφασης από Γ.Σ με πλειοψηφία άνω του 50% καταλύοντας την αρχή της αντιπροσωπευτικότητας  στην οποία βασίζεται η λειτουργία του αστικού κοινοβουλίου! Ο νομοθέτης έβαζε μέχρι σήμερα τόσα εμπόδια στο δικαίωμα της απεργίας, ώστε σε διάστημα μιας 5ετίας (2009-2014) το ποσοστό των νόμιμων απεργιών να μην υπερβαίνει το 10% , ενώ το 90% αυτών να κρίνονται παράνομες ή καταχρηστικές από τους δικαστές (238 στις 264)!! Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη ότι λιγότερο από 25% των εργαζομένων είναι οργανωμένο σε συνδικάτα καταλαβαίνει κανείς τη λυσσαλέα προσπάθεια κεφαλαίου και αστικού κράτους να τσακίσουν την παραμικρή προοπτική της εργατικής τάξης να διεκδικήσει και το παραμικρό ψήγμα δικαιώματος σε μια ανθρώπινη ζωή με αξιοπρέπεια και απαιτούν τον απόλυτο αφοπλισμό της! Εκεί ακριβώς όμως βρίσκεται και η δύναμη της εργατικής τάξης στην παραγωγή του πλούτου της ανθρώπινης κοινωνίας και γι’ αυτό μπορεί και να την νεκρώνει. Εκεί ακριβώς έγκειται και το μεγαλείο της εργατικής τάξης.

Αυτή την περίοδο που ο κόσμος της εργασίας βρίσκεται σε αναβρασμό με αφορμή το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, στον κλάδο μας που έχουν ήδη ξεκινήσει απολύσεις, επικρατεί σιγή νεκροτομείου. Στον κλάδο που κατάκτησε το ωράριο, το πενθήμερο, το ενιαίο μισθολόγιο αψηφώντας απειλές και πολιτικές επιστρατεύσεις  με απεργίες διαρκείας που άφησαν ιστορία, σήμερα δεν ανοίγει κουβέντα!! Γιατί άραγε; 

Βέβαια γνωρίζουμε καλά από πρώτο χέρι όλα αυτά τα χρόνια το ρόλο εργοδοτικού & κυβερνητικού συνδικαλισμού στο χώρο των τραπεζών στην χειραγώγηση των εργαζομένων και στην εξυπηρέτηση των στόχων των τραπεζιτών. Από την απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις προηγούμενων δεκαετιών, τον χρηματιστηριακό τζόγο, τους κύκλους συγχωνεύσεων και συγκέντρωσης των τραπεζών, μέχρι το μπούκωμα από τα κέρδη και την καπιταλιστική κρίση, τις ανακεφαλαιοποίησεις των τραπεζικών ομίλων και τα σχέδια αναδιάρθρωσης. ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΞΕΖΟΥΜΙΣΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ!!

Φτάσαμε έτσι στο σημερινό επίπεδο εκφυλισμού του συνδικαλιστικού κινήματος στον κλάδο που να μην ξεχωρίζουμε τις θέσεις της ΟΤΟΕ από της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Και βέβαια τον εργοδοτικό συνδικαλισμό τον έχουμε βιώσει στο πετσί μας χρόνια τώρα, και έτσι δεν προκαλεί έκπληξη ούτε το ποσοστό συμμετοχής του κλάδου σε πανεργατικές απεργίες, ούτε η υπονόμευση κάθε προσπάθειας κινητοποιήσεων από τους Συλλόγους εργαζομένων. Έτσι οι εργαζόμενοι παραμένουν «στο γύψο» για να μη διακυβευθεί η σταθερότητα και η ανάκαμψη της κερδοφορίας του τραπεζικού συστήματος. Όμοια και στην προκειμένη περίπτωση ΟΤΟΕ και Σύλλογοι δεν βγάλαν άχνα για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο απορρίπτοντας κάθε πρόταση του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ για λήψη απόφασης για κινητοποιήσεις, με το αιτιολογικό τους ότι ο κόσμος δεν συμμετέχει και ψάχνουν εναγωνίως να βρουν πρωτοποριακές μορφές πάλης όπως πχ. μέσα από τις δικαστικές αγωγές, τα ασφαλιστικά μέτρα, δημιουργία ταμείου ανέργων τραπεζοϋπαλλήλων, σεμιναρίων δια βίου εκπαίδευσης, επαγγελματικής πιστοποίησης, ενεργού γήρανσης,  την Webtv και άλλα τέτοια όμορφα και προχωρημένα αγωνιστικά!!!

Τους ανοιχτά εργοδοτικούς τους αναγνωρίζαμε εδώ και καιρό και τους καταγγέλλαμε σε κάθε ευκαιρία.  Όμως αξίζει να σταθεί κανείς στο πολύ πλούσιο φάσμα αποχρώσεων εργοδοτικού συνδικαλισμού και ειδικότερα  στις περιπτώσεις συνδικαλιστών και Συλλόγων που προσπαθούν μέσω του συνδικαλιστικού marketing να φιλοτεχνήσουν αγωνιστικό προφίλ στις συνειδήσεις των εργαζομένων στο χώρο μας. Δεν μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να αναφερθούμε στην στάση δυνάμεων του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΑΣ, που με Πρόεδρο τον πρώην Ταμία και νυν σύμβουλο του «αγωνιστικού» ΣΕΥΤΠΕ στη χτεσινή συνεδρίαση αρνήθηκε να πάρει απόφαση για προκήρυξη απεργίας  στις 12/1, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα να απεργήσουν οι εργαζόμενοι στο μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας κόντρα στο τσάκισμα του απεργιακού δικαιώματος, με την αιτιολογία ότι δεν είχαν χρόνο να προετοιμάσουν την απεργία! Γιατί πότε, αλήθεια, συνάδελφοι οι δυνάμεις αυτές δούλεψαν για  οργάνωση κάποιας απεργιακής κινητοποίησης; Πότε στόχευσαν να ανεβάσουν τον αριθμό των απεργών στην τράπεζα, πέρα από τον αριθμό μελών στον Σύλλογό τους; Τι ποσοστό συμμετοχής έχει το αγωνιστικό σωματείο τους στις απεργίες; Αλήθεια το Δ.Σ. του αγωνιστικού ΣΕΥΤΠΕ τι συμμετοχή έχει στις απεργίες; Την συνημμένη ανακοίνωση του ΣΕΥΤΠΕ που ξεχειλίζει από υπερηφάνεια για την ανάδειξη του Ταμία τους σε Πρόεδρο του ΕΚΑ, οι ευχές για καλή σταδιοδρομία ασφαλώς και θα πιάσουν τόπο. Σταδιοδρομίες,  όπως και αρκετών άλλων που θα χτιστούν στα ερείπια εργατικών δικαιωμάτων, που κατάκτησε με το αίμα της η εργατική τάξη.

«Όλοι μαζί μπορούν ..» (το γνωστό μότο του ΣΕΥΤΠΕ ) λοιπόν! από τον Αλέξη ,την Έφη, τον Μανώλη και τον Γιώργο  μέχρι τον….  Άδωνη στην υπηρεσία κεφαλαίου, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ να βάλουν ταφόπλακα στις…. «παθογένειες» του παρελθόντος.

Θα τους το επιτρέψουμε ;;;;

Όλοι μαζί μπορούν…. τελικά;

 

 

 

 

 

 

ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ

Η ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 2018 ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΚΤΙΕΤΑΙ

ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΥΣ.

Μετά το τετραήμερο των κινητοποιήσεων 18,19,20,21 Δεκέμβρη και την ανακοίνωση της τράπεζας στην τριμερή συνάντηση στο Υπουργείο, ότι «παγώνει» προσωρινά τη διαδικασία των 120 απολύσεων, ΟΤΟΕ και Σύλλογοι -μετά την ολιγοήμερη αγωνιστική παρένθεση- επέστρεψαν στην κανονικότητα της «αφασίας»… Έτσι φτάνουμε μόλις  λίγες μέρες προτού ξεκινήσει η διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ τράπεζας και ο.τ.ο.ε – συλλόγων για το θέμα των απολύσεων των συναδέλφων στην καθαριότητα και στην φύλαξη και παρά κάποια αμυδρή κινητικότητα σε επίπεδο ηγεσιών, επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή στους χώρους δουλειάς. Περιμένοντας τις απολύσεις, κάθε άλλο παρά αίσιον προδιαγράφεται για τους εργαζόμενους το 2018!

Χρήσιμα συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κάποιος από τις εξελίξεις στη βδομάδα των κινητοποιήσεων. Η συγκεκριμένη αντεργατική απόφαση  της τράπεζας  γίνεται στη χρονική στιγμή, που η κυβέρνηση προπαγανδίζει την αναιμική ανάκαμψη του κεφαλαίου και την επιστροφή στην «κανονικότητα» της εκμετάλλευσης πάνω στα ερείπια εργατικών δικαιωμάτων, που χαρακτηρίζονται απ’ τον πρωθυπουργό ως παθογένειες! Έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα και στόχευση. Δίχως άλλο αποτελεί άλλη μια  Λυδία Λίθο που ήρθε να αποκαλύψει ακόμα μια φορά το ποιος είναι με ποιόν και προσφέρεται για να αποκομίσουν πολύτιμη πείρα οι εργαζόμενοι. Η υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων των τραπεζιτών είναι δεδομένη για τη διοίκηση και για τη κυβέρνηση. Τι θέσεις, τι οπλοστάσιο έχει και τι κυρίως κάνει  το συνδικαλιστικό κίνημα σ’ αυτόν το ταξικό πόλεμο που μας έχουν κηρύξει;

Η πλειοψηφία της ΟΤΟΕ υποκρίθηκε ότι αιφνιδιάστηκε, όπως άλλωστε και στα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2011 (με τις μειώσεις μισθών και την εκ περιτροπής εργασία που προσπάθησε να επιβάλλει κ τότε η τράπεζα!). Τους είναι γνώριμος ο συγκεκριμένος ρόλος. Το ίδιο και οι πλειοψηφίες των συλλόγων. Είναι το άλλοθι στην απραξία τους όλο το προηγούμενο διάστημα. Στην πραγματικότητα γνώριζαν καλά εδώ και καιρό τις επερχόμενες απολύσεις στο κλάδο και δεν έκαναν τίποτα να οργανώσουν την αντίσταση των εργαζομένων. Η τράπεζα ανενόχλητη, μετά τις οικογενειακές φωτογραφήσεις με τις ηγεσίες των σωματείων, έπαιξε το χαρτί του δήθεν αιφνιδιασμού εκβιάζοντας τους εργαζόμενους με χρονικές προθεσμίες, ώστε να γενικεύσει ένα κλίμα ηττοπάθειας και να οδηγηθούν πιο εύκολα, χωρίς δεύτερη σκέψη, στην «καρμανιόλα» της εθελούσιας. Πόσο πιο ουσιαστική και αποτελεσματική θα ήταν η αντίσταση αν οργανωνόταν  σε κλαδική βάση από την πρώτη κιόλας απόπειρα ομαδικών απολύσεων και  «απόσχισης κλάδου» από EUROBANK και ALPHA BANK;; Αυτό όμως προϋπέθετε διαφορετική στρατηγική και στόχους από την Ομοσπονδία. Έτσι τώρα, η ΟΤΟΕ αγόρασε λίγο χρόνο για συζήτηση πάνω σε απαράγραπτα εργατικά κλαδικά δικαιώματα και το πανηγυρίζει!  Είναι αυτό επιτυχία;;

Οι συγκεκριμένες πλειοψηφίες πιάστηκαν με «τον μουτζούρη στο χέρι» και σύρθηκαν στις κινητοποιήσεις κάτω από το άγχος του κόστους των απολύσεων. Εξαναγκάστηκαν από τις εξελίξεις, το βάρος της ευθύνης  και την πίεση των εργαζομένων να αντιδράσουν χλιαρά, σπασμωδικά χωρίς σχέδιο, τακτική και στόχους χωρίς και να το πολυπιστεύουν κιόλας.

Στις συνεδριάσεις της εκτελεστικής γραμματείας της ΟΤΟΕ, παρά την προσπάθεια να δημιουργηθεί την τελευταία στιγμή κλίμα αγωνιστικής ενότητας, τελικά επικράτησε πνεύμα συγκράτησης και καθησυχασμού, πράγμα που αντανακλά την ιδεολογική ταύτιση του συνδικαλιστικού κινήματος με τον «ρεαλισμό» των πλάνων αναδιάρθρωσης των τραπεζιτών. Παράλληλα διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν σαφέστατα συγκεκριμένες αντιλήψεις και μεθοδεύσεις μοιραίας αποδοχής της πρακτικής της τράπεζας (όπως συγκαλυμμένες είναι οι απολύσεις). Κάποιες ηγεσίες φάνηκαν πρόθυμες και έτοιμες από καιρό να συζητήσουν τους όρους της μεταβίβασης των εργαζομένων στις τρίτες εταιρείες! Είναι σίγουρο ότι θα «ψάξουν» το «παράθυρο» για μικροβελτιώσεις της πρότασης της τράπεζας, που θα τους επιτρέψουν να δικαιολογήσουν την υποχώρηση και τη στρατηγική τους ήττα, εφόσον περάσει η εργοδοτική μεθόδευση για «απόσχιση κλάδου», βάζοντας τροχοπέδη στην άνοδο των όποιων αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων.

Υπάρχουν κάποιες άλλες πλειοψηφίες κυβερνητικού συνδικαλισμού που δείχνουν πλειοδότες σε προσκλήσεις συσκέψεων και αγωνιστικές κορώνες, ωστόσο στην πράξη κάθε άλλο παρά θέλουν χειραφετημένους τους εργαζόμενους. Έτσι έκαναν «γαργάρα» τις προτάσεις του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ για τετράωρη στάση εργασίας στις 21/12 και προειδοποιητική απεργία στις 27/12. Δεν ήθελαν να διασαλεύσουν την κυβερνητική προπαγάνδα για θετικό επενδυτικό κλίμα και να αμαυρώσουν το βιογραφικό της «σταχτοπούτας» του κόσμου της εργασίας: κας Αχτσιόγλου με εργατικές κινητοποιήσεις σε συστημική τράπεζα στους πάτρωνες κύκλους ΔΝΤ & Ε.Ε.

Υπάρχουν κάποιοι συνδικαλιστές και παρατάξεις που διαφωνούν με τις κινητοποιήσεις και προσπάθησαν να τις υπονομεύσουν παρασκηνιακά στον περίγυρό τους. Είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσουν  και το επόμενο διάστημα να καλλιεργήσουν κλίμα ηττοπάθειας και συμβιβασμού. Τέτοιες αντιλήψεις, ωστόσο «πατούν» σε ορισμένες απόψεις και αντιλήψεις των ίδιων των συναδέλφων, που ζουν… για να δουλεύουν τζάμπα για την τράπεζα, προκρίνουν ατομικές λύσεις και που αντανακλούν τη βαθιά ιδεολογική τους ομηρία από τους μηχανισμούς προπαγάνδας της Δ.Α.Δ.

Το γραφείο τύπου της ΟΤΟΕ κάνει λόγο για διαρκή αγωνιστική ετοιμότητα(!) και για αγωνιστικά χαρακτηριστικά σε ετοιμότητα και εγρήγορση(!!) για να καμουφλάρει την ενδοτικότητα της στις απαιτήσεις των τραπεζιτών! Όσο και αν πασπαλιστεί με πρόσκαιρη αγωνιστική «άχνη» παραμένει ο γνωστός «κουραμπιές» που έλεγε σε όλα yes!

Πλειοψηφίες συλλόγων και παρατάξεις που συγκεντρώνουν συντριπτικά ποσοστά στις αρχαιρεσίες ούτε ήθελαν ούτε μπορούσαν  να κινητοποιήσουν έστω ένα μικρό τμήμα των ψηφοφόρων τους. Για ποια αγωνιστική ετοιμότητα και εγρήγορση μιλούν άραγε; Όλα αυτά τα χρόνια με την εργαλειοθήκη του κοινωνικού διαλόγου, ΟΤΟΕ και σύλλογοι  είναι ταγμένοι στην  εξυπηρέτηση του τραπεζικού κεφαλαίου και έχουν βάλει τη συνδικαλιστική σφραγίδα τους στην φτωχοποίηση των τραπεζοϋπαλλήλων στο βωμό των κερδών των μεγαλομετόχων  και το συνδικαλιστικό κίνημα στον γύψο.  Είναι μήπως υπερβολική η διαπίστωση ότι  ο «βασιλιάς» είναι γυμνός;

Δυστυχώς γι’ αυτούς,  οι εργαζόμενοι δεν είναι τα «άδεια κουστούμια» του κλάδου, αλλά άνθρωποι με μνήμη, κριτήριο, που βιώνουν τις πιο σύγχρονες μορφές βαθιάς εκμετάλλευσης και με σύγχρονες ανάγκες επιβίωσης και δεν μπορούν να προστατευθούν από τις συμβολικές ομπρελίτσες ή την webtv. του συνδικαλιστικού marketing της ΟΤΟΕ μπροστά στην αντεργατική πλημμύρα που έρχεται και θα μας οδηγήσει με βεβαιότητα σε τραγωδία!

Συνάδελφοι, δεν είμαστε μέντιουμ. Εκφράζουμε την αγωνία μας για το μέλλον του κόσμου της εργασίας.  Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ δεν κουράστηκαν να αγωνίζονται για να φωτίσουν τις αιτίες των προβλημάτων των εργαζομένων, να προετοιμάσουν τους εργαζόμενους γι’ αυτά που έρχονται και να οργανώσουν την αντίσταση τους, να φωτίσουν τη μόνη διέξοδο: αυτή των αγώνων. Ακόμα και στη περίοδο των γιορτών συνεχίσαμε τις περιοδείες ενημέρωσης των εργαζομένων. Να μη βρεθεί κανείς μόνος του, να σπάσει το κλίμα ηττοπάθειας και μοιρολατρίας. Να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι τη δύναμή τους και το πως μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις προς όφελός τους. Αυτό αποτελεί το ανεξάντλητο ηθικό κεφάλαιο του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ απέναντι στο βόλεμα και στο ρουσφέτι του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Την ώρα που ο ταξικός εχθρός ήταν ήδη προ των πυλών, τα 6 σωματεία πέρα από το να τάζουν ρουσφέτια και να πλιατσικολογούν νέα μέλη, σε ρόλο ΜΚΟ οργάνωναν εξωραϊστικές δραστηριότητες εισιτήρια village, εκδρομές, συνεστιάσεις κ.α  τέτοια χαριτωμένα για να ξορκίσουν το κακό.. Όμως, «Καλός ο αγιασμός, αλλά να πάρουμε και μια γάτα» λέει η σοφία του λαού!

Τι έχουμε να περιμένουμε εμείς οι εργαζόμενοι, άραγε, το επόμενο διάστημα από την διαδικασία διαβούλευσης; μπορούμε να επηρεάσουμε τις εξελίξεις και πως;

Γνωρίζοντας το  ρόλο  του Υπουργείου της Ανεργίας και της Απληρωσιάς,  της διοίκησης της τράπεζας, και του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στην υπεράσπιση των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι το σημείο συνάντησης και των τριών είναι ο φονταμενταλισμός της κερδοφορίας της τράπεζας και του ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος για να προκύψουν μέρισμα για τους επενδυτές και προσδοκίες για «δίκαιη» ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση! Πρόκειται γι’ αυτές τις δυνάμεις που σε αγαστή συνεργασία συνδιαμορφώνουν την πολιτική της ηττοπάθειας στους εργαζόμενους. Τα δικαιώματα μας είναι γι’ αυτούς «παθογένειες» που πρέπει να εκλείψουν και προς αυτή τη κατεύθυνση στοχεύουν.

Οι επενδυτές τους απαιτούν εργαζόμενους σιωπηλούς, φοβισμένους, ηττοπαθείς, μοιρολάτρες έτοιμους για ξεζούμισμα για να είναι αρεστοί. Μόνον έτσι τα γνωστά υποζύγια χειραγωγούνται ευκολότερα, αγόγγυστα ζεμένα στο άρμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας της τράπεζας. Να γιατί απέρριψαν τις προτάσεις του Αγωνιστικού Μετώπου για τετράωρη στάση εργασίας και απεργιακή κινητοποίηση προειδοποιητικού χαρακτήρα. Να γιατί υπονομεύουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις, όπως την πιο πρόσφατη στις 14/12 και με τόσους αποσπασμένους συνδικαλιστές δεν εμφανίζεται ούτε ένας να μιλήσει για την απεργία στους χώρους δουλειάς.  Να γιατί αποφεύγουν, όπως ο διάβολος το λιβάνι, την οργάνωση της βάσης των εργαζομένων. Να γιατί δεν θέλουν επιτροπές κτηρίων, εκπροσώπους καταστημάτων κ.α. Να γιατί δεν κάνουν τη παραμικρή κινητοποίηση για το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας. Γνωρίζουν πολύ καλά τη δύναμη των εργαζομένων να απαντήσουν δυναμικά στην επιθετικότητα της διοίκησης της τράπεζας και να νεκρώσουν το χρηματοπιστωτικό και το τορπιλίζουν κάθε στιγμή.

Στην ίδια λογική κινούνται και οι ίδιες συνδικαλιστικές ηγεσίες στην ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, που απέρριψαν το αίτημα των ταξικών δυνάμεων για απεργιακή απάντηση σε εργοδοσία, κυβέρνηση, δανειστές την ημέρα ψήφισης των προαπαιτούμενων του γ’ μνημονίου.

Συνάδελφοι, ό κόμπος έφτασε στο χτένι! Οι μάσκες έπεσαν ! Οι νουθεσίες του τύπου «Βασίλη μ’ κάτσε φρόνιμα να γένεις νοικοκύρης…» χρεωκόπησαν! Η τράπεζα μεθόδευσε να στείλει χριστουγεννιάτικα 120 οικογένειες στην ανεργία και στην εξαθλίωση. Το ίδιο επιφυλάσσει στην πρώτη ευκαιρία για όλους μας! Θέλει να δείχνει τις ζωές μας σαν τα yellows κρεμασμένες στο χριστουγεννιάτικο δέντρο της. Τα παραμύθια του κοινωνικού διαλόγου, της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ξέφτισαν! Ο οδοστρωτήρας της AGENDAS 2020 θα περάσει πάνω από τις ζωές μας, αν δεν αντιδράσουμε ΤΩΡΑ δυναμικά, συλλογικά και μαζικά. Η επίθεση στα δικαιώματά μας θα κλιμακωθεί το επόμενο διάστημα. Τα ευχολόγια δεν επαρκούν για καλή νέα χρονιά. Χρειάζεται να σκεφτούμε και να δράσουμε ταξικά. Είναι ώρα  οι εργαζόμενοι να δείξουν επιτέλους «τα δόντια τους». Πρώτο καθήκον μπαίνει να χειραφετηθούν οι εργαζόμενοι από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς της τράπεζας. Η ταύτιση με τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων, μάς έφτασε στο χείλος του γκρεμού των απολύσεων. Ακόμα πληρώνουμε «χρυσάφι» τις ανακεφαλαιοποιήσεις των αφεντικών μας και αυτοί μας πετάνε στο δρόμο σαν στυμμένες λεμονόκουπες! Να απομονώσουμε κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό όλων των αποχρώσεων. Όλον αυτό το συνδικαλιστικό συρφετό που μας παρουσιάζονταν μέχρι χτες ως ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ και εξαργύρωναν με ψήφους τις περιβόητες ρήτρες της βούλησης των τραπεζιτών να μην κάνουν απολύσεις! Είναι ώρα να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό τοπίο στο χώρο της τράπεζας. Πρέπει να υπάρξει συνέχεια προς την αγωνιστική κατεύθυνση και να δοθεί βάρος στην οργάνωση των εργαζομένων στη βάση.

Έχουμε τη δύναμη να τους σαρώσουμε. Μόνον η ενεργή συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων μπορεί να προασπίσει τα  συμφέροντά μας και να αποτρέψει τα χειρότερα. Αρκεί να δοκιμάσουμε τη  δύναμή μας πριν να είναι πολύ αργά.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΤΟ 2018  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΝΩΦΕΛΗ ΕΥΧΗ.

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΣΟ ΠΟΤΕ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

 

Τα σωματεία δεν είναι σχολεία να κλείνουν για διακοπές Χριστουγέννων.

Άμεση συνεδρίαση όλων των ΔΣ των σωματείων για τη στήριξη φυλάκων-καθαριστριών απέναντι στον εκβιασμό της Διοίκησης.

 Με την ανακοίνωσή μας της 22/12/2017 καλέσαμε τα ΔΣ των σωματείων ΑΜΕΣΑ:

  • να συνεδριάσουν με θέμα την οργάνωση του αγώνα για την οριστική ανάκληση των σχεδίων της Τράπεζας όχι μόνο για τους συγκεκριμένους 120 συναδέλφους αλλά για το σύνολο των εργαζόμενων.
  • να καταληχθεί σχέδιο ενημέρωσης των συναδέλφων με περιοδείες και γενικές συνελεύσεις και απόφαση για 24ωρη προειδοποιητική απεργία.
  • να γίνει συγκέντρωση για την πλήρη ενημέρωση των συναδέλφων φυλάκων και καθαριστριών ώστε να αποτραπεί πιθανότητα τρομοκρατικής παρέμβασης της Διοίκησης.

Πλησιάζει η έναρξη της διαβούλευσης και ΔΣ δεν έχει γίνει σε κανένα σωματείο από όσο ξέρουμε. Καλούμε τους συναδέλφους φύλακες και καθαρίστριες που έχουν χρόνια μπροστά τους για συνταξιοδότηση να μην υποκύψουν στην εθελούσια απόλυση. Τα χρήματα είναι πολύ λίγα και το να βρεις δουλειά, ακόμα και με πολύ χειρότερες συνθήκες, πολύ δύσκολο. Να δώσουμε όλοι μαζί τη μάχη, για ανάκληση της απόφασης της Τράπεζας, για να μη χάσει κανείς τίποτα από τα δικαιώματά του.

Η ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ

Για τις εξελίξεις στο θέμα των απολύσεων- «αποσχίσεων κλάδων»

Εχθές στην τριμερή Συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας (ΟΤΟΕ, Τράπεζα, αντιπρόσωπος Υπουργού) η Τράπεζα υπαναχώρησε στην ημερομηνία ισχύος της «απόσχισης» ώστε να ξεκινήσει διαβούλευση, όπως φαίνεται από το σχετικό πρακτικό συμφωνίας που υπογράφτηκε μεταξύ των μερών.

Η διαβούλευση που θα ξεκινήσει (με πλάνο λήξης την 20/01/2018 ) είναι ενταγμένη στο πλαίσιο του Π.Δ. 178/2002 που ρυθμίζει τη μεταβίβαση επιχείρησης ή δραστηριότητας (όπως εδώ η φύλαξη και η καθαριότητα), πράγμα που σημαίνει ότι η Τράπεζα δεν έχει αλλάξει τις προθέσεις της και αυτό που προτίθεται να συζητήσει είναι οι όροι της μεταβίβασης.

Το ότι η Τράπεζα εμμένει στην απόφασή της δεν αναιρεί το γεγονός ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια υποχρεώθηκε σε αναδίπλωση (έστω και προσωρινή).

Πως όμως φτάσαμε σε αυτή την αναδίπλωση ;

  • Η κοινή θέση των 6 σωματείων ότι η Τράπεζα προχωράει σε απολύσεις αλλά και ότι η ενέργεια αυτή δεν είναι μεμονωμένη αλλά αποτελεί προάγγελο και άλλων τέτοιων «αποσχίσεων», (αλήθεια έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ για να υπάρξει κοινή θέση;)
  • Οι παρεμβάσεις στο κτίριο της Διοίκησης,
  • Η παρέμβαση του ΠΑΜΕ σε κτήριο και στο κατάστημα στη Θεσσαλονίκη
  • Η παρέμβαση του ΠΑΜΕ στο Ηράκλειο Κρήτης
  • Η  περιοδεία και ενημέρωση στο κτίριο της Μεσογείων
  • Η περιοδεία και ενημέρωση του ΠΑΜΕ στη Λάρισα

    Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Όλα αυτά, «μετρήθηκαν» από τη Διοίκηση.

(Ας αναλογιστούμε λοιπόν αν εκτός από αυτά που έγιναν, είχαμε προκηρύξει παράλληλα και στάση εργασίας, ώστε να είναι εκτός από τα ΔΣ και οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Εργασίας, αν είχε προκηρυχθεί και «προετοιμαστεί» 24ωρη προειδοποιητική απεργία,  αν έπαιρναν το μήνυμα τελικά ότι αν τολμήσουν να προχωρήσουν θα νεκρώσει η Τράπεζα.).

Τα επόμενα βήματα

Η Τράπεζα είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί το διάστημα αυτό. Είναι πιθανό  να πιέσει  τους εργαζόμενους ώστε να φύγουν μόνοι τους και να μην υπάρχει θέμα διαβούλευσης τελικά.

Για το λόγο αυτό τα ΔΣ των σωματείων πρέπει να συνεδριάσουν άμεσα με θέμα την οργάνωση του αγώνα για την οριστική ανάκληση των σχεδίων της Τράπεζας όχι μόνο για τους συγκεκριμένους 120 συναδέλφους αλλά για το σύνολο των εργαζόμενων.

Τι πρέπει να γίνει τώρα:

  • Άμεσα να γίνει συγκέντρωση για την πλήρη ενημέρωση των συναδέλφων φυλάκων και καθαριστριών ώστε να αποτραπεί πιθανότητα τρομοκρατικής παρέμβασης της Διοίκησης.
  • Να καταληχθεί σχέδιο ενημέρωσης των συναδέλφων με περιοδείες και γενικές συνελεύσεις και απόφαση για 24ωρη προειδοποιητική απεργία.

Συνάδελφοι…

Η μάχη τώρα αρχίζει… Κάθε βήμα μπρος μετράει, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι,

  • Υπάρχουν ευθύνες για το ότι φτάσαμε στο και πέντε για να αποφασίσουν οι πλειοψηφίες των ΔΣ να κάνουν κάτι.
  • Υπάρχουν ευθύνες για το ότι οι Τραπεζίτες ανενόχλητοι εδώ και χρόνια απολύουν με «εθελούσιες» εργαζόμενους με δικαιώματα και τους αντικαθιστούν με νοικιασμένους που εργάζονται σε συνθήκες γαλέρας.
  • Υπάρχουν ευθύνες στις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που κάνουν «δικά τους» τα πλάνα αναδιάρθρωσης, για να σωθεί η «Τράπεζά μας»..

Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι, μπορούν και πρέπει να κάνουν αυτή αλλά και κάθε μάχη δική τους υπόθεση. Με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα εκεί που μπορούν να δημιουργηθούν, και να είναι σε ετοιμότητα για τις εξελίξεις.

 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

 

Κινητοποίηση του ΠΑΜΕ (Θεσσαλονίκη) στην Τράπεζα Πειραιώς ενάντια στις απολύσεις

Το ρεπορτάζ είναι από το portal του 902.gr

Τετάρτη 20/12/2017 – 08:24 – Ενημέρωση: Τετάρτη 20/12/2017 – 13:37

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Κινητοποίηση στο κτίριο διοίκησης και σε κεντρικά υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς στη Θεσσαλονίκη πραγματοποίησαν το πρωί της Τετάρτης 20 Δεκέμβρη δυνάμεις του ΠΑΜΕ αντιδρώντας στην απόφαση της διοίκησης να προχωρήσει μέχρι το τέλος του χρόνου σε 120 απολύσεις εργαζομένων από τους κλάδους της καθαριότητας και της φύλαξης, της τράπεζας, με τη μορφή της απόσχισης των υπηρεσιών στις οποίες απασχολούνται και την ανάθεσή τους σε εξωτερικές εταιρείες (out sourcing).

«Πάρτε πίσω τις απολύσεις» ήταν το σύνθημα που κυριάρχησε, ενώ ταυτόχρονα μοιράστηκε πλατιά η ανακοίνωση των ταξικών δυνάμεων για τις εξελίξεις στην Τράπεζα Πειραιώς. «Όχι στις απολύσεις στις τράπεζες», ανάγραφε το πανό που κρατούσαν τα μέλη του ΠΑΜΕ.

Στους εργαζόμενους της Τράπεζας Πειραιώς μίλησε ο Σωτήρης Ζαριανόπουλος, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, ο οποίος εξέφρασε την αλληλεγγύη του Κόμματος στον αγώνα τους, ενώ τους κάλεσε σε συσπείρωση με τις ταξικές δυνάμεις του κλάδου στη μάχη κατά των απολύσεων. Επισημαίνεται ότι στο υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς στην Τσιμισκή αρχικά απαγορεύτηκε η είσοδος στην αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ. Ωστόσο, κάτω από την ανυποχώρητη στάση των ταξικών δυνάμεων τελικά επετράπη η είσοδος στην αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ, όπου ακολούθησε συζήτηση ανά όροφο με τους εργαζόμενους του υποκαταστήματος και τον Σωτήρη Ζαριανόπουλο.

Σημειώνεται ότι την Πέμπτη 21 Δεκέμβρη στις 12 το μεσημέρι έχει οριστεί τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας, ενώ το «Αγωνιστικό Μέτωπο στην Τράπεζα Πειραιώς» προτείνει την προκήρυξη απεργίας για την Τετάρτη 27 Δεκέμβρη.

Παράλληλα, σήμερα από το πρωί συνεδριάζουν οι διοικήσεις των σωματείων εργαζομένων στην Τράπεζα Πειραιώς όπου οι δυνάμεις του «Αγωνιστικού Μετώπου» θα προτείνουν την Πέμπτη 21 Δεκέμβρη να γίνει 4ωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας την ώρα που θα πραγματοποιείται η τριμερής συνάντηση και απεργία στις 27 Δεκέμβρη.

Εξάλλου, την Τρίτη 19 Δεκέμβρη έγινε κατάληψη στις κεντροποιημένες υπηρεσίες της Τράπεζας Πειραιώς στην Αθήνα από εργαζόμενους της Τράπεζας.