Η ΡΕΚΛΑΜΑ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ ΚΑΙ Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Στη συνεδρίαση του Γεν. συμβουλίου της ΓΣΕΕ στις 2/2/18 οι εκπρόσωποι του Π.Α.ΜΕ κατέθεσαν πρόταση με ολοκληρωμένο πρόγραμμα κινητοποιήσεων με αιχμή την υπογραφή Ε.Γ.Σ.Σ.Ε και επαναφορά Συλλογικών Συμβάσεων με κορύφωση την προκήρυξη πανεργατικής απεργίας μέσα στο Μάρτη. Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού με ενιαία θέση και κοινή γλώσσα απέρριψαν τις συγκεκριμένες προτάσεις. Όμοια το ίδιο έργο παίχτηκε και στην ΟΤΟΕ πριν λίγες μέρες. Οι δυνάμεις του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ κατέθεσαν πρόταση στο Γεν. Συμβούλιο της ΟΤΟΕ  για την προκήρυξη απεργίας για το κύμα εθελούσιων απολύσεων στις τράπεζες.

  • Απ’ την άλλη πλευρά πριν λίγες μέρες οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κλείνουν ραντεβού με  ΣΕΒ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ κλπ, προκειμένου να βάλουν την υπογραφή τους στο «ΕΘΝΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ» κουμπώνοντας με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, ώστε να καταστήσουν εμάς τους εργαζόμενους υποστηρικτές της πολιτικής και του σχεδίου που μας φτωχοποιεί και μας εξαθλιώνει εξασφαλίζοντας κοινωνική ειρήνη για τα αφεντικά!  

Επιχειρηματολογώντας οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές όλων των αποχρώσεων και στην τράπεζα ξεδιπλώνουν όλες τις αντιδραστικές θεωρίες περί αναποτελεσματικότητας των αγώνων «έχει φάει τα ψωμιά του αυτός ο τύπος κινητοποιήσεων..», «οι απεργίες εκφυλίζονται..» κ.α. προκειμένου να επικρατεί σιγή νεκροταφείου στους χώρους αβαντάροντας τα σχέδια των τραπεζών να ξεφορτωθούν εργαζόμενους. Τη ίδια ώρα που είναι σε εξέλιξη πογκρόμ κατά του κόσμου της εργασίας και τα στελέχη της τράπεζας εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία εκβιάζουν εργαζόμενους ιδιαίτερα μητέρες, Α.μ.e.α κ.α. οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες τρώνε, πίνουν και φωτογραφίζονται με τη διοίκηση της τράπεζας σε γλεντάκια κοπής πίτας. Νομίζουν ότι με μια ανακοίνωση για τα μάτια του κόσμου έκαναν το καθήκον τους. Ντροπή τους. Τέρμα οι αυταπάτες συνάδελφοι. Και σ’ αυτήν  τη μάχη ουδετερότητες δεν σηκώνει. Όποιος δεν είναι με την υπεράσπιση του μεροκάματου των εργαζομένων είναι ανοιχτά με τα αφεντικά και υποτάσσονται στα σχέδιά τους! Όλο το διάστημα που έτρεχε η εθελουσία με ένταση ποικίλων πιέσεων ΕΙΝΑΙ ΑΦΑΝΤΟΙ! Που είναι άραγε οι παρατάξεις με πλειοψηφίες 90% ; στα κομπιουτεράκια;;

Σ’ αυτή τη ρότα της δήθεν αναζήτησης άλλων εναλλακτικών μορφών κινητοποιήσεων και άσκησης κοινωνικής πίεσης οι συμβιβασμένες ηγεσίες αναμασούν διάφορες προτάσεις  με έμφαση στο επικοινωνιακό κομμάτι (σύγχρονους διαύλους επικοινωνίας) webtv.,  σύμβουλοι, δελτία τύπου, συνεντεύξεις κ.α παρόμοια. Προάγουν την αποστασιοποίηση και την ηττοπάθεια στους εργαζόμενους. Υποκρίνονται όταν θεωρούν, ότι χωρίς τη μαζική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων, ευελπιστούν στη μεγιστοποίηση της ωφέλειας και της αποτελεσματικότητας.

Ωστόσο, τι συμπεράσματα αποκομίζουμε ως συνδικαλιστικό κίνημα από την εμπειρία των κινητοποιήσεων Συλλόγων και ΟΤΟΕ του περασμένου Δεκέμβρη για τις απολύσεις καθαριστριών και φυλάκων που αποφάσισε η τράπεζα; Πόσο πρόβαλλαν τα ΜΜΕ το συγκεκριμένο ζήτημα και γιατί; Γι’ αυτούς και για την μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης δεν συνέβη τίποτα! Ούτε στα ψιλά δεν ασχολήθηκαν έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος με τις απολύσεις.

Σύμφωνα με την ηγεσία της ΟΤΟΕ κάθε επικοινωνιακή προσπάθεια που έγινε να δημοσιοποιηθεί, να πάρει πολιτικές προεκτάσεις το θέμα και να ενημερωθεί η κοινή γνώμη έπεφτε πάνω σε «τοίχο» αρνήσεων από όλα τα ΜΜΕ. Κανένα κανάλι, καμιά ιστοσελίδα, καμιά εφημερίδα δεν ανέφεραν το παραμικρό. Για τους πατριάρχες της ενημέρωσης δεν έγινε τίποτα, όπως και για τις μάζες του λαού που «περιμένουν ενημέρωση» από τις οθόνες μέσων κοινωνικής δικτύωσης και tv. Λογοκρισία και omerta! Βαρόνοι συγκροτημάτων τύπου και τοκογλύφοι Α.Ε. όλοι οι «αξιότιμοι» εκπρόσωποι του κεφαλαίου σε αγαστή συνεργασία να μη διακυβευθεί η σταθερότητα και το κύρος της «καρδιάς» του καπιταλιστικού συστήματος δηλ. των τραπεζών!

Μοναδική, φωτεινή εξαίρεση που στάθηκαν στο πλευρό των εργαζομένων, από τη πρώτη στιγμή, αποτέλεσαν το portal του 902 και ο Ριζοσπάστης! Η δήθεν  μονολιθική, κομματική, «ξύλινη»  ενημέρωση ήταν αυτή που έσπασε το «τείχος» του απόλυτου και συστηματικού αποκλεισμού των αγώνων των εργαζομένων από τις ειδήσεις που έχουν επιβάλει εργοδότες και κυβέρνηση. Πράγμα που αποδεικνύει στην πράξη το ποιος είναι με ποιόν.

Οι εκατοντάδες «ανεξάρτητες», «αδέσμευτες»  ιστοσελίδες και εφημερίδες στην δήθεν υπηρεσία της δημοκρατίας, της ελευθερίας,  της πολυσυλλεκτικότητας  και του πλουραλισμού, ταϊσμένοι  ως τα μπούνια από το μεγάλο κεφάλαιο, τηρούν σιγή ιχθύος, όταν πρόκειται για δίκαια αιτήματα της εργατικής τάξης,  αποκαλύπτοντας  ότι είναι όλοι και όλες ταγμένοι στην υπηρεσία του κεφαλαίου.

Είναι οι ίδιες στρατευμένες στο κεφάλαιο, εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας και χρηματοοοικονομικές ιστοσελίδες που μέσα από εσωτερική πληροφόρηση, «ψίθυρους» και «φήμες» διαχέουν εργασιακό και κοινωνικό άγχος εντείνοντας την ανασφάλεια των εργαζομένων, διαμορφώνοντας κλίμα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των διοικήσεων των τραπεζών. Είναι οι ίδιες που καθημερινά «θάβουν» κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες εργαζομένων. Είναι οι ίδιες που ρίχνουν τόνους «λάσπης» στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Δεν κρύβουν το μίσος τους για την εργατική τάξη και τους αγώνες της. Στόχευσή τους δεν είναι άλλη από την ιδεολογική χειραγώγηση των εργαζομένων από την εργοδοσία.

Το πρόβλημα επιδεινώνεται από το γεγονός ότι χιλιάδες τραπεζοϋπάλληλοι εμπιστεύονται τα συγκεκριμένα μέσα για την καθημερινή τους ενημέρωση. Έτσι καταλήγουμε στο σημείο να υπάρχουν αντιλήψεις μεταξύ των εργαζομένων όπως: «η τράπεζα είναι το σπίτι μας», «η τράπεζα μας δίνει ψωμί», «να βελτιώσουμε το επενδυτικό κλίμα για να έρθει η ανάπτυξη» αδυνατώντας να κατανοήσουν ότι η φτωχοποίηση και τα συντρίμμια των δικαιωμάτων μας θα είναι το λίπασμα για την κερδοφορία των μεγαλομετόχων! Στον 21ο αιώνα η καπιταλιστική κρίση και τα κέρδη μιας χούφτας μεγαλομετόχων και μεγαλοστελεχών απαιτούν φτηνούς εργαζόμενους και την ένταση της εκμετάλλευσης που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς.

Ρίχνοντας μια ματιά στην επίσημη πληροφόρηση της τράπεζας για τις δαπάνες της που αφορούν στη διαφήμιση, καθώς και σε χορηγίες και δωρεές μόνον για το α’ εξάμηνο του 2017 διαπιστώνουμε ότι οι δαπάνες για διαφήμιση ανέρχονται στα 7,5 εκατομ.€ και για χορηγίες, δωρεές στα 2,3 εκατομ€. Τη στιγμή που για την ίδια περίοδο η διοίκηση της τράπεζας καυχιέται μείωση δαπανών για το προσωπικό (-3%) , ήτοι 5 εκατομμ.€. Για το α΄εννιάμηνο  2017 οι δαπάνες για διαφήμιση ξεπερνούν 10,5 εκατομμ.€. !

Στη συγκεκριμένη λίστα των δαπανών διαφήμισης φιγουράρουν όλα τα μεγάλα συγκροτήματα πχ.ALPHA TV: 400.000, ANTENNA TV: 311.000, Δ.Ο.Λ.: 267.000, ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: 413.000, ΕΘΝΟΣ: 193.000, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: 332.000, AL TSANTIRI:125.000, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ (Εφημερίδα Συντακτών) κλπ.

Από κοντά ο περιφερειακός και επαρχιακός τύπος και ΜΜΕ πλουσιοπάροχα ταϊσμένοι για να μη βγαίνει παραέξω το παραμικρό «άπλυτο» των αγίων οικογενειών των τραπεζών «στη φόρα». Αυτοκτονίες δανειοληπτών από την απόγνωση και τους εκβιασμούς, ακόμα και μεγάλα σκάνδαλα όπως πχ. της δ/ντριας κατ/τος Ζακύνθου,  πριν λίγα χρόνια, θάβονταν στις «χωματερές των ειδήσεων» για να μη διαταραχθεί η εξουσία των τραπεζών από κοινωνικούς κραδασμούς. Οι καπιταλιστές δεν παίζουν με την  χαμένη Πίστη των τραπεζών.

Συνάδελφοι, αρκετοί μιλούν για την τοξικότητα των ειδήσεων (fake news), αλλά κανείς για την «ξύλινη» ταξικότητά τους. Κι όμως το ζήτημα της ενημέρωσης είναι βαθιά ταξικό. Η άποψη που κυριαρχεί και διαμορφώνει την κοινή γνώμη στα μέτρα των συμφερόντων του κεφαλαίου,  οφείλεται στην πληρωμένη προβολή των θέσεων και των απόψεων της κυρίαρχης τάξης των εκμεταλλευτών σε βάρος των πολλών εκμεταλλευομένων. Έτσι το ταξικό συμφέρον των λίγων του πλούτου βαφτίζεται εθνικός και συλλογικός στόχος και όραμα των πολλών.

Σήμερα, που βρισκόμαστε μπροστά στη φάση έναρξης των πλειστηριασμών, του πλιάτσικου των μικρομεσαίων επιχ/σεων που θα ακολουθήσει, του κλεισίματος τραπεζικών καταστημάτων πανελλαδικά, ψηφιοποίησης της παραγωγής, και των απολύσεων καταλαβαίνουμε όλοι  πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα της ενημέρωσης και της επαγρύπνησης των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, όπως και το ζήτημα της συγκρότησης της κοινωνικής συμμαχίας όλων αυτών που πληττόμαστε από τις συγκεκριμένες πολιτικές στήριξης του κεφαλαίου.  Ωριμάζουν βαθμιαία οι συνθήκες ώστε:  Μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, συνταξιούχοι, τραπεζοϋπάλληλοι, εργαζόμενοι στην Υγεία (νοσοκομείο Ε.Ντυνάν), νοικιασμένοι εργαζόμενοι, λαϊκά στρώματα που θίγονται από τους πλειστηριασμούς,  να συγκροτήσουμε ένα ενιαίο ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ξεπερνώντας τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και βάζοντας φρένο στα σχέδια της τράπεζας να μας οδηγήσει στην εξαθλίωση.

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΙΣ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ