ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ

Η ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 2018 ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΚΤΙΕΤΑΙ

ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΥΣ.

Μετά το τετραήμερο των κινητοποιήσεων 18,19,20,21 Δεκέμβρη και την ανακοίνωση της τράπεζας στην τριμερή συνάντηση στο Υπουργείο, ότι «παγώνει» προσωρινά τη διαδικασία των 120 απολύσεων, ΟΤΟΕ και Σύλλογοι -μετά την ολιγοήμερη αγωνιστική παρένθεση- επέστρεψαν στην κανονικότητα της «αφασίας»… Έτσι φτάνουμε μόλις  λίγες μέρες προτού ξεκινήσει η διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ τράπεζας και ο.τ.ο.ε – συλλόγων για το θέμα των απολύσεων των συναδέλφων στην καθαριότητα και στην φύλαξη και παρά κάποια αμυδρή κινητικότητα σε επίπεδο ηγεσιών, επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή στους χώρους δουλειάς. Περιμένοντας τις απολύσεις, κάθε άλλο παρά αίσιον προδιαγράφεται για τους εργαζόμενους το 2018!

Χρήσιμα συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κάποιος από τις εξελίξεις στη βδομάδα των κινητοποιήσεων. Η συγκεκριμένη αντεργατική απόφαση  της τράπεζας  γίνεται στη χρονική στιγμή, που η κυβέρνηση προπαγανδίζει την αναιμική ανάκαμψη του κεφαλαίου και την επιστροφή στην «κανονικότητα» της εκμετάλλευσης πάνω στα ερείπια εργατικών δικαιωμάτων, που χαρακτηρίζονται απ’ τον πρωθυπουργό ως παθογένειες! Έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα και στόχευση. Δίχως άλλο αποτελεί άλλη μια  Λυδία Λίθο που ήρθε να αποκαλύψει ακόμα μια φορά το ποιος είναι με ποιόν και προσφέρεται για να αποκομίσουν πολύτιμη πείρα οι εργαζόμενοι. Η υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων των τραπεζιτών είναι δεδομένη για τη διοίκηση και για τη κυβέρνηση. Τι θέσεις, τι οπλοστάσιο έχει και τι κυρίως κάνει  το συνδικαλιστικό κίνημα σ’ αυτόν το ταξικό πόλεμο που μας έχουν κηρύξει;

Η πλειοψηφία της ΟΤΟΕ υποκρίθηκε ότι αιφνιδιάστηκε, όπως άλλωστε και στα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2011 (με τις μειώσεις μισθών και την εκ περιτροπής εργασία που προσπάθησε να επιβάλλει κ τότε η τράπεζα!). Τους είναι γνώριμος ο συγκεκριμένος ρόλος. Το ίδιο και οι πλειοψηφίες των συλλόγων. Είναι το άλλοθι στην απραξία τους όλο το προηγούμενο διάστημα. Στην πραγματικότητα γνώριζαν καλά εδώ και καιρό τις επερχόμενες απολύσεις στο κλάδο και δεν έκαναν τίποτα να οργανώσουν την αντίσταση των εργαζομένων. Η τράπεζα ανενόχλητη, μετά τις οικογενειακές φωτογραφήσεις με τις ηγεσίες των σωματείων, έπαιξε το χαρτί του δήθεν αιφνιδιασμού εκβιάζοντας τους εργαζόμενους με χρονικές προθεσμίες, ώστε να γενικεύσει ένα κλίμα ηττοπάθειας και να οδηγηθούν πιο εύκολα, χωρίς δεύτερη σκέψη, στην «καρμανιόλα» της εθελούσιας. Πόσο πιο ουσιαστική και αποτελεσματική θα ήταν η αντίσταση αν οργανωνόταν  σε κλαδική βάση από την πρώτη κιόλας απόπειρα ομαδικών απολύσεων και  «απόσχισης κλάδου» από EUROBANK και ALPHA BANK;; Αυτό όμως προϋπέθετε διαφορετική στρατηγική και στόχους από την Ομοσπονδία. Έτσι τώρα, η ΟΤΟΕ αγόρασε λίγο χρόνο για συζήτηση πάνω σε απαράγραπτα εργατικά κλαδικά δικαιώματα και το πανηγυρίζει!  Είναι αυτό επιτυχία;;

Οι συγκεκριμένες πλειοψηφίες πιάστηκαν με «τον μουτζούρη στο χέρι» και σύρθηκαν στις κινητοποιήσεις κάτω από το άγχος του κόστους των απολύσεων. Εξαναγκάστηκαν από τις εξελίξεις, το βάρος της ευθύνης  και την πίεση των εργαζομένων να αντιδράσουν χλιαρά, σπασμωδικά χωρίς σχέδιο, τακτική και στόχους χωρίς και να το πολυπιστεύουν κιόλας.

Στις συνεδριάσεις της εκτελεστικής γραμματείας της ΟΤΟΕ, παρά την προσπάθεια να δημιουργηθεί την τελευταία στιγμή κλίμα αγωνιστικής ενότητας, τελικά επικράτησε πνεύμα συγκράτησης και καθησυχασμού, πράγμα που αντανακλά την ιδεολογική ταύτιση του συνδικαλιστικού κινήματος με τον «ρεαλισμό» των πλάνων αναδιάρθρωσης των τραπεζιτών. Παράλληλα διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν σαφέστατα συγκεκριμένες αντιλήψεις και μεθοδεύσεις μοιραίας αποδοχής της πρακτικής της τράπεζας (όπως συγκαλυμμένες είναι οι απολύσεις). Κάποιες ηγεσίες φάνηκαν πρόθυμες και έτοιμες από καιρό να συζητήσουν τους όρους της μεταβίβασης των εργαζομένων στις τρίτες εταιρείες! Είναι σίγουρο ότι θα «ψάξουν» το «παράθυρο» για μικροβελτιώσεις της πρότασης της τράπεζας, που θα τους επιτρέψουν να δικαιολογήσουν την υποχώρηση και τη στρατηγική τους ήττα, εφόσον περάσει η εργοδοτική μεθόδευση για «απόσχιση κλάδου», βάζοντας τροχοπέδη στην άνοδο των όποιων αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων.

Υπάρχουν κάποιες άλλες πλειοψηφίες κυβερνητικού συνδικαλισμού που δείχνουν πλειοδότες σε προσκλήσεις συσκέψεων και αγωνιστικές κορώνες, ωστόσο στην πράξη κάθε άλλο παρά θέλουν χειραφετημένους τους εργαζόμενους. Έτσι έκαναν «γαργάρα» τις προτάσεις του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ για τετράωρη στάση εργασίας στις 21/12 και προειδοποιητική απεργία στις 27/12. Δεν ήθελαν να διασαλεύσουν την κυβερνητική προπαγάνδα για θετικό επενδυτικό κλίμα και να αμαυρώσουν το βιογραφικό της «σταχτοπούτας» του κόσμου της εργασίας: κας Αχτσιόγλου με εργατικές κινητοποιήσεις σε συστημική τράπεζα στους πάτρωνες κύκλους ΔΝΤ & Ε.Ε.

Υπάρχουν κάποιοι συνδικαλιστές και παρατάξεις που διαφωνούν με τις κινητοποιήσεις και προσπάθησαν να τις υπονομεύσουν παρασκηνιακά στον περίγυρό τους. Είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσουν  και το επόμενο διάστημα να καλλιεργήσουν κλίμα ηττοπάθειας και συμβιβασμού. Τέτοιες αντιλήψεις, ωστόσο «πατούν» σε ορισμένες απόψεις και αντιλήψεις των ίδιων των συναδέλφων, που ζουν… για να δουλεύουν τζάμπα για την τράπεζα, προκρίνουν ατομικές λύσεις και που αντανακλούν τη βαθιά ιδεολογική τους ομηρία από τους μηχανισμούς προπαγάνδας της Δ.Α.Δ.

Το γραφείο τύπου της ΟΤΟΕ κάνει λόγο για διαρκή αγωνιστική ετοιμότητα(!) και για αγωνιστικά χαρακτηριστικά σε ετοιμότητα και εγρήγορση(!!) για να καμουφλάρει την ενδοτικότητα της στις απαιτήσεις των τραπεζιτών! Όσο και αν πασπαλιστεί με πρόσκαιρη αγωνιστική «άχνη» παραμένει ο γνωστός «κουραμπιές» που έλεγε σε όλα yes!

Πλειοψηφίες συλλόγων και παρατάξεις που συγκεντρώνουν συντριπτικά ποσοστά στις αρχαιρεσίες ούτε ήθελαν ούτε μπορούσαν  να κινητοποιήσουν έστω ένα μικρό τμήμα των ψηφοφόρων τους. Για ποια αγωνιστική ετοιμότητα και εγρήγορση μιλούν άραγε; Όλα αυτά τα χρόνια με την εργαλειοθήκη του κοινωνικού διαλόγου, ΟΤΟΕ και σύλλογοι  είναι ταγμένοι στην  εξυπηρέτηση του τραπεζικού κεφαλαίου και έχουν βάλει τη συνδικαλιστική σφραγίδα τους στην φτωχοποίηση των τραπεζοϋπαλλήλων στο βωμό των κερδών των μεγαλομετόχων  και το συνδικαλιστικό κίνημα στον γύψο.  Είναι μήπως υπερβολική η διαπίστωση ότι  ο «βασιλιάς» είναι γυμνός;

Δυστυχώς γι’ αυτούς,  οι εργαζόμενοι δεν είναι τα «άδεια κουστούμια» του κλάδου, αλλά άνθρωποι με μνήμη, κριτήριο, που βιώνουν τις πιο σύγχρονες μορφές βαθιάς εκμετάλλευσης και με σύγχρονες ανάγκες επιβίωσης και δεν μπορούν να προστατευθούν από τις συμβολικές ομπρελίτσες ή την webtv. του συνδικαλιστικού marketing της ΟΤΟΕ μπροστά στην αντεργατική πλημμύρα που έρχεται και θα μας οδηγήσει με βεβαιότητα σε τραγωδία!

Συνάδελφοι, δεν είμαστε μέντιουμ. Εκφράζουμε την αγωνία μας για το μέλλον του κόσμου της εργασίας.  Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ δεν κουράστηκαν να αγωνίζονται για να φωτίσουν τις αιτίες των προβλημάτων των εργαζομένων, να προετοιμάσουν τους εργαζόμενους γι’ αυτά που έρχονται και να οργανώσουν την αντίσταση τους, να φωτίσουν τη μόνη διέξοδο: αυτή των αγώνων. Ακόμα και στη περίοδο των γιορτών συνεχίσαμε τις περιοδείες ενημέρωσης των εργαζομένων. Να μη βρεθεί κανείς μόνος του, να σπάσει το κλίμα ηττοπάθειας και μοιρολατρίας. Να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι τη δύναμή τους και το πως μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις προς όφελός τους. Αυτό αποτελεί το ανεξάντλητο ηθικό κεφάλαιο του ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ απέναντι στο βόλεμα και στο ρουσφέτι του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Την ώρα που ο ταξικός εχθρός ήταν ήδη προ των πυλών, τα 6 σωματεία πέρα από το να τάζουν ρουσφέτια και να πλιατσικολογούν νέα μέλη, σε ρόλο ΜΚΟ οργάνωναν εξωραϊστικές δραστηριότητες εισιτήρια village, εκδρομές, συνεστιάσεις κ.α  τέτοια χαριτωμένα για να ξορκίσουν το κακό.. Όμως, «Καλός ο αγιασμός, αλλά να πάρουμε και μια γάτα» λέει η σοφία του λαού!

Τι έχουμε να περιμένουμε εμείς οι εργαζόμενοι, άραγε, το επόμενο διάστημα από την διαδικασία διαβούλευσης; μπορούμε να επηρεάσουμε τις εξελίξεις και πως;

Γνωρίζοντας το  ρόλο  του Υπουργείου της Ανεργίας και της Απληρωσιάς,  της διοίκησης της τράπεζας, και του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού στην υπεράσπιση των συμφερόντων του τραπεζικού κεφαλαίου, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι το σημείο συνάντησης και των τριών είναι ο φονταμενταλισμός της κερδοφορίας της τράπεζας και του ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος για να προκύψουν μέρισμα για τους επενδυτές και προσδοκίες για «δίκαιη» ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση! Πρόκειται γι’ αυτές τις δυνάμεις που σε αγαστή συνεργασία συνδιαμορφώνουν την πολιτική της ηττοπάθειας στους εργαζόμενους. Τα δικαιώματα μας είναι γι’ αυτούς «παθογένειες» που πρέπει να εκλείψουν και προς αυτή τη κατεύθυνση στοχεύουν.

Οι επενδυτές τους απαιτούν εργαζόμενους σιωπηλούς, φοβισμένους, ηττοπαθείς, μοιρολάτρες έτοιμους για ξεζούμισμα για να είναι αρεστοί. Μόνον έτσι τα γνωστά υποζύγια χειραγωγούνται ευκολότερα, αγόγγυστα ζεμένα στο άρμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας της τράπεζας. Να γιατί απέρριψαν τις προτάσεις του Αγωνιστικού Μετώπου για τετράωρη στάση εργασίας και απεργιακή κινητοποίηση προειδοποιητικού χαρακτήρα. Να γιατί υπονομεύουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις, όπως την πιο πρόσφατη στις 14/12 και με τόσους αποσπασμένους συνδικαλιστές δεν εμφανίζεται ούτε ένας να μιλήσει για την απεργία στους χώρους δουλειάς.  Να γιατί αποφεύγουν, όπως ο διάβολος το λιβάνι, την οργάνωση της βάσης των εργαζομένων. Να γιατί δεν θέλουν επιτροπές κτηρίων, εκπροσώπους καταστημάτων κ.α. Να γιατί δεν κάνουν τη παραμικρή κινητοποίηση για το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας. Γνωρίζουν πολύ καλά τη δύναμη των εργαζομένων να απαντήσουν δυναμικά στην επιθετικότητα της διοίκησης της τράπεζας και να νεκρώσουν το χρηματοπιστωτικό και το τορπιλίζουν κάθε στιγμή.

Στην ίδια λογική κινούνται και οι ίδιες συνδικαλιστικές ηγεσίες στην ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, που απέρριψαν το αίτημα των ταξικών δυνάμεων για απεργιακή απάντηση σε εργοδοσία, κυβέρνηση, δανειστές την ημέρα ψήφισης των προαπαιτούμενων του γ’ μνημονίου.

Συνάδελφοι, ό κόμπος έφτασε στο χτένι! Οι μάσκες έπεσαν ! Οι νουθεσίες του τύπου «Βασίλη μ’ κάτσε φρόνιμα να γένεις νοικοκύρης…» χρεωκόπησαν! Η τράπεζα μεθόδευσε να στείλει χριστουγεννιάτικα 120 οικογένειες στην ανεργία και στην εξαθλίωση. Το ίδιο επιφυλάσσει στην πρώτη ευκαιρία για όλους μας! Θέλει να δείχνει τις ζωές μας σαν τα yellows κρεμασμένες στο χριστουγεννιάτικο δέντρο της. Τα παραμύθια του κοινωνικού διαλόγου, της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης ξέφτισαν! Ο οδοστρωτήρας της AGENDAS 2020 θα περάσει πάνω από τις ζωές μας, αν δεν αντιδράσουμε ΤΩΡΑ δυναμικά, συλλογικά και μαζικά. Η επίθεση στα δικαιώματά μας θα κλιμακωθεί το επόμενο διάστημα. Τα ευχολόγια δεν επαρκούν για καλή νέα χρονιά. Χρειάζεται να σκεφτούμε και να δράσουμε ταξικά. Είναι ώρα  οι εργαζόμενοι να δείξουν επιτέλους «τα δόντια τους». Πρώτο καθήκον μπαίνει να χειραφετηθούν οι εργαζόμενοι από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς της τράπεζας. Η ταύτιση με τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων, μάς έφτασε στο χείλος του γκρεμού των απολύσεων. Ακόμα πληρώνουμε «χρυσάφι» τις ανακεφαλαιοποιήσεις των αφεντικών μας και αυτοί μας πετάνε στο δρόμο σαν στυμμένες λεμονόκουπες! Να απομονώσουμε κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό όλων των αποχρώσεων. Όλον αυτό το συνδικαλιστικό συρφετό που μας παρουσιάζονταν μέχρι χτες ως ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ και εξαργύρωναν με ψήφους τις περιβόητες ρήτρες της βούλησης των τραπεζιτών να μην κάνουν απολύσεις! Είναι ώρα να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό τοπίο στο χώρο της τράπεζας. Πρέπει να υπάρξει συνέχεια προς την αγωνιστική κατεύθυνση και να δοθεί βάρος στην οργάνωση των εργαζομένων στη βάση.

Έχουμε τη δύναμη να τους σαρώσουμε. Μόνον η ενεργή συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων μπορεί να προασπίσει τα  συμφέροντά μας και να αποτρέψει τα χειρότερα. Αρκεί να δοκιμάσουμε τη  δύναμή μας πριν να είναι πολύ αργά.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΤΟ 2018  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΝΩΦΕΛΗ ΕΥΧΗ.

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΣΟ ΠΟΤΕ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ